माझा (तुझा) जीव

मला तो मार्ग दाखव ज्यावर मी चालावे, कारण मी माझा जीव तुझ्याकडेच उंचावतो. (स्तोत्रसंहिता 143:8)

आणि पित्या, जेव्हा मी माझा जीव (मन, इच्छाशक्ती आणि भावना) तुझ्याकडे उंचावतो, तेव्हा मी तो तुझ्याजवळच सोडून देतो. मला जाणवते की माझा जीव परत घेतल्याने माझ्यासमोर खूप जास्त रस्ते, खूप जास्त पर्याय उभे राहतात. यामुळे मी अगदी सहज अरुंद मार्गावरून दूर जातो.

पित्या, मी तुला मार्गदर्शन करण्यास किती वेळा विनवले आहे, आणि तरीही माझ्या स्वतःच्या इच्छा पूर्ण करण्यासाठी दिशा बदलली आहे? पित्या, आता पुरे. मी म्हणतो, आता पुरे! माझा स्वतःचा मार्ग खूप जास्त बंद गल्ल्यांकडे, खूप जास्त अपघातांकडे घेऊन जातो.

पित्या, मला हा दृष्टान्त आहे; मी स्वतःला तू मला दिलेला आत्मा तुला परत अर्पण करताना पाहतो. तू जे तुझे आहे ते परत घेऊन कधीही सोडू नयेस अशी माझी आस आहे. तुला जे हवे आहे त्याशिवाय ते इतर कुठेही जाऊ देऊ नकोस. सर्व ताबा घे. मी माझ्यातील हा आत्मा तुला परत सोपवतो, माझ्या स्वतःच्या "स्व" च्या इच्छेने त्याची दिशा पुन्हा कधीही बदलणार नाही. मला अशा प्रकारे मार्गदर्शित व्हायचे आहे ज्यामुळे देहाच्या मनावर मात होईल आणि केवळ आत्मिक मनुष्यच प्रकाशित होईल.

पित्या, मला तुझ्या आत्म्याच्या बुडबुड्याने वेढून टाक. मला पूर्णपणे बुडवून टाक!

पित्या, तू जे सांगशील ते मी करेन. प्रत्येक भेट, प्रत्येक निर्णय, कृतीची प्रत्येक योजना, मी तुला समर्पित करेन. मला काय करायचे ते सांग आणि ते केले जाईल.

आणि पित्या, मला हे जाणवते की काही वेळा तू बोलण्याआधी मला पुढे पाऊल टाकावे लागते. अशा वेळी मी योजना करेन आणि हळूहळू पुढे जाईन, तुला माझा मार्ग कधीही बदलण्याचा पूर्ण अधिकार देत राहीन. पित्या, तुझा (माझा) जीव मी तुझ्याकडेच उंचावतो.