देहाचा बाहू

माझे ऐक, माझ्या प्रिय लहानग्या; मला वाटते की तू माझा सेवक मोशे याला माझ्या परिपूर्ण तरतुदीचे उदाहरण म्हणून पाहावेस. मी त्याला राजपुत्र म्हणून वाढवले, फक्त त्याचा मुकुट त्याच्यापासून काढून घेण्यासाठी. वयाच्या ऐंशीव्या वर्षी तो मेंढपाळ होणार होता, "परक्या देशात परका." (निर्गम 2:22)

तेव्हाच मी त्याला त्याच्या खऱ्या उद्देशासाठी, त्याच्या निर्मितीच्या उद्देशासाठी बोलावले. चाळीस वर्षांच्या वनवासानंतर माझी योजना सुरू होणार होती, खरोखरच सुरू होणार होती.

मी त्याचे राजेशाही वस्त्र त्याच्यापासून का काढून घेतले? होय, त्याने खून केला, पण मला नेहमीच माहीत होते की तो तसे करेल. खुनाला कारणीभूत असलेली गोष्ट काढून टाकणे आवश्यक होते. देहाचा बाहू काढून टाकणे आवश्यक होते, म्हणजे त्याच्या - आणि त्याचप्रमाणे तुझ्याही - जीवनात मी ठरवलेल्या हेतूशिवाय इतर काहीही करण्याची इच्छा.

जर तू असे भासवत असशील की तुला जे काही करायचे आहे तीच माझी इच्छा असली पाहिजे, तर तू रानात भटकत राहशील. त्यातून बाहेर पडण्यासाठी, तू माझ्या जवळ राहा; तू जोडलेला राहा.

देहाचा बाहू काढून टाकण्याचे फलित म्हणजे नम्रता आणि सौम्यता, स्वर्गीय नम्रता आणि सौम्यता. एका खुन्यापासून ते साक्षीपर्यंत, "जर त्यांनी माझ्यावर विश्वास ठेवला नाही किंवा माझे ऐकले नाही तर?" "जर ते म्हणाले, 'Yahweh तुला दिसलाच नाही' तर?" (निर्गम 4:1)

कृपया लक्षात घे की मी मोशेमध्ये जी नम्रता ठेवली, ती तुझ्यातही ठेवली जाईल. तो यापुढे अंतःकरणात खून घेऊन फिरणारा मनुष्य राहणार नव्हता.

आता तयार, प्रत्येक चांगल्या कार्यासाठी सज्ज, एक वेगळाच मनुष्य असलेला मोशे ओरडून म्हणतो, "हे Yahweh, कृपया दुसऱ्या कोणाला तरी पाठव ज्याच्या हातून तू हे करशील." (निर्गम 4:13) तो यापुढे स्वतःच्या क्षमतेवर पूर्णपणे आत्मविश्वासू नव्हता. तो आता वापरण्यासाठी सज्ज असलेला सेवक होता. याच क्षणी माझे निवडलेले पात्र खरोखर तयार झाले होते.

माझ्या लेकरा, हे जाण; तुझ्याकडे असलेले गुण माझ्याकडून आले आहेत. लोकांनी तुझी वैशिष्ट्ये, ज्या गोष्टींमुळे तू जे करतोस त्यात चांगला आहेस त्या लक्षात घेतल्या आहेत का? मी तुझ्यात ठेवलेले ते गुण वाया घालवणार नाही. मी फक्त याची खात्री करेन की मी तुला ज्यासाठी निर्माण केले त्यासाठीच त्यांचा उपयोग व्हावा.

जर तू सध्या परक्या देशात भटकत असशील, तर तू आनंदच करावास. कारण इथेच देहाचा बाहू काढून घेतला जाईल आणि तुला तुझे नवीन जीवन दिले जाईल. पण तुला चाळीस वर्षे वाट पाहण्याची गरज नाही. आता माझ्यापुढे समर्पण कर आणि माझ्या लेकरा, तुझ्या नियतीत प्रवेश कर. हाच तुझा प्रिय पूर्वनियोजित उद्देश आहे.