धुळीसारखा

जर तुमच्यापैकी कोणी स्वतःला धार्मिक समजतो, पण आपल्या जिभेला लगाम घालत नाही आणि स्वतःच्याच अंतःकरणाला फसवतो, तर त्याची धार्मिकता व्यर्थ आहे. (याकोबाचे पत्र 1:26)

अहो माझ्या राजा, मी प्रार्थना करतो की माझ्या जिभेवर पहारा राहावा आणि या ओठांतून कोणतीही फसवणूक बाहेर पडू नये.

पित्या, जर इतरांनी मला शाप दिला, तर माझी प्रतिक्रिया मौन असेल. मला आठवण करून दे की मी केवळ धूळ आहे. मला लवकर आठवण करून दे की माझी मान्यता फक्त तुझ्याकडूनच येऊ शकते. होय, इतर कदाचित माझी प्रशंसा करतील, पण किती काळ आणि का? केवळ तुझा अनुग्रहच माझ्या या जीवाला भरून टाकतो.

पित्या, तू माझ्यात ठेवलेला हा आत्मा मला अनेक गोष्टींवर चिंतन करायला लावतो, तरीही या तीन गोष्टी वारंवार मनात येतात: 1. पहिली गोष्ट पित्या, ही किती विलक्षण आहे की तू माझ्यात ठेवलेला हा आत्मा मनुष्यांच्या स्तुतीने प्रभावित होत नाही. होय, मला चिन्हांकित करणारा आत्मा फक्त तुझ्या मान्यतेनेच खऱ्या अर्थाने उत्साहित होतो. अहाहा, या नव्या शहाणपणाच्या रत्नाला मी किती जपतो. मी प्रेमासाठी निर्माण झालो आहे आणि केवळ माझ्याप्रती तुझे प्रेम हेच ते शुद्ध प्रेम आहे ज्याची माझ्यातील आत्मा आस धरतो; 2. दुसरी गोष्ट पित्या, ती म्हणजे मनुष्यांची अधोगती, अगदी जे स्वतःला "बंधू" म्हणवतात तेदेखील. ते किती लवकर फिरतात. तू खरोखर मला आधीच सावध केले होतेस की असे घडेल, कारण ते हे तुझी सेवा समजतातही (योहान 16:2); 3. तिसरी गोष्ट पित्या, ती म्हणजे ही वस्तुस्थिती की तुला शोधण्यासाठी आपला जीव गमावण्याचा कधीच विचार न करणाऱ्या दुष्ट सेवकांचे मी रोजचे लक्ष्य आहे; होय, कारण मी तुझी खूण धारण करतो. त्यांचा उद्देश तुझ्या मुलांचा नाश करणे आणि त्यांना इजा पोहोचवणे हा आहे.

पुन्हा एकदा मी म्हणतो होय पित्या. मला नम्रतेचा आत्मा दे; मी सर्व मनुष्यांसाठी धुळीसारखा होऊ दे जेणेकरून मी काहींना जिंकू शकेन. मला कधी बोलावे आणि कधी मौन राहावे हे जाणण्याचे शहाणपण अनुग्रहाने दे. माझ्या राजा, मी तुला विनवतो की तू मला ही सर्वात अनमोल देणगी दे. मग मी शांत आराधनेत तुझी सेवा करेन, तुझ्या आज्ञांची वाट पाहत.