एका बंदिवानाची विनंती

पित्या, हा प्रवास इतका लांब राहिला आहे, आणि अजूनही रस्ता चालायचा आहे. होय, तू मला खूप काही दाखवले आहेस, खूप नवीन गोष्टी.

तू माझ्याजवळ कुजबुजतोस, "मागे वळून पाहू नकोस," आणि मी शक्य तितके आज्ञापालन करण्याचा प्रयत्न करतो. तुला माझे सर्व विचार माहीत आहेत. जरी मी तुझ्या आज्ञेने पुढे जात आहे, तरी तुला माहीत आहे की माझ्याकडे तुझ्यासाठी प्रश्न आहेत. हे प्रश्न माझ्या मनात (अंतःकरणात) आणि माझ्या जीवात (जागृत सत्त्वात) आहेत. मी ते फक्त एकदाच विचारेन, आणि पुन्हा नाही, जर तू मला फक्त एकदाच विचारण्याचे धैर्य दिलेस, आणि मग मी तू सांगशील तसे पुढे जाईन.

मला आश्चर्य वाटते की, बंदिवासात आणि माझ्या कुटुंबापासून व मित्रांपासून दूर असताना मला अवर्णनीय आनंद असावा अशी अपेक्षा आहे का. माझ्या जीवात असा आनंद असणे आणि मी इतक्या मनापासून प्रेम करत असलेल्या कुटुंबापासून दूर असणे शक्य आहे का? एखादा माणूस त्याच्या कुटुंबावर खूप जास्त प्रेम करू शकतो का? बंदिवासात असताना अवर्णनीय आनंद असणे ही देणगी आहे, की तो सतत स्तुती आणि उपकारस्तुतीद्वारे मिळवावा लागतो?

पित्या, ज्यांचे मी देणे लागतो त्यांचे काय? मी विश्वास ठेवू शकतो का की तू त्यांच्या हिताचा विचार करत आहेस आणि तू मला पुनर्स्थापनेचा मार्ग दाखवशील? पित्या, मी कोणाचे देणे लागतो? पुनर्स्थापनेसाठी मी काय करावे?

पित्या, मी काय होईन? माझ्या कुटुंबाचा उदरनिर्वाह करण्यासाठी, पुरुष असल्यासारखे वाटण्यासाठी मी काय करू? माझ्या उपजीविकेसाठी तुझी इच्छा काय आहे?

पित्या, ज्यांनी माझा विश्वासघात केला त्यांचे काय? मी क्षमा करून विसरून जाऊ, की क्षमा करून नवीन मित्र शोधू?

पित्या, मी या गोष्टींचा विचार करत आहे. मी इतके शिकलो आहे की मी सर्वकाही तुझ्या हाती सोपवू शकतो आणि तू मला मार्गदर्शन करशील यावर विश्वास ठेवू शकतो. तुला माहीत आहे की, हे प्रश्न कागदावर लिहिणे हे यासाठी होते की मी पुढे जाऊ शकेन आणि या नव्या विश्वासाचा सराव करू शकेन. हा असा विश्वास आहे जो मानतो की मी माझ्या सर्व आशा, माझी सर्व स्वप्ने आणि माझ्या सर्व चिंता तुझ्या हाती सोपवू शकतो, आणि तू विसरणार नाहीस की मी तुला काय करावे हे विचारले होते.

प्रत्येक प्रश्नासाठी, मला तुझे उत्तर हवे आहे आणि तू सांगशील तसे मी करेन. मला माहीत आहे की जर तू मला ते करण्यास सांगितलेस, तर तू ते पूर्ण करण्याचा मार्गही देशील.

पित्या, मला यापुढे मागे वळून पाहायचे नाही. आज, मी पुढे जाण्याचा आणि तुझ्या उत्तरांवर विश्वास ठेवण्याचा निर्णय घेतो. पित्या, मला सर्व बाजूंनी शांती हवी आहे, हीच माझी विनंती आहे.

कशाचीही चिंता करू नकोस; तर सर्व गोष्टींत प्रार्थना व विनवणीने, उपकारस्तुतीसह, आपल्या विनंत्या सर्वशक्तिमानाला कळवा, आणि सर्वसमर्थाची शांती, जी सर्व बुद्धीच्या पलीकडे आहे, ती Yahshua मशीहाद्वारे तुमचे अंतःकरण (मन) व जीव राखील. (फिलिप्पैकरांस पत्र 4:6-7)