चौरस्ता

माझा न्याय तुझ्या समक्षतेतून येऊ दे; तुझे डोळे सरळ गोष्टींकडे पाहोत. (स्तोत्रसंहिता 17:2)

"मी तुझे ऐकत आहे, मुला."

"कोणता भाग, पित्या?"

"तू ज्या चौरस्त्यावर आहेस तो, न्यायाबद्दल तुझ्या अंतःकरणातील संघर्ष."

"तू नेहमीच ऐकत असतोस; नाही का, बाबा?"

"अर्थातच मी ऐकतो, मुला; याबद्दल आपले अंतःकरण माझ्यासमोर उघड कर."

"तू मला येथवर आधीच खूप पुढे आणले आहेस, पित्या."

"स्वागत आहे."

"होय. तुला माहीत आहे की मी नेहमी तुझे आभार मानतो."

"मला माहीत आहे, मुला. पुढे बोल."

"बरं, मी बऱ्याच काळापासून न्यायासाठी आक्रोश करत आहे."

"आणि?"

"आता ते पूर्वीसारखे महत्त्वाचे वाटते की नाही, याची मला खात्री नाही."

"तू चौरस्त्यावर आहेस, मुला; ही एक नवी जागा आहे."

"मलाही असेच वाटते, पित्या. न्याय मागणे म्हणजे केवळ माणसांच्या दृष्टीने निर्दोष ठरण्याची इच्छा आहे का?"

"मी तुला विचारतो, मुला; तुला वाटते का की तू माझ्यासमोर योग्य आहेस?"

"ते खांबावर पूर्ण झाले, पण आता ते पूर्वीपेक्षा अधिक वैयक्तिक बनले आहे. होय, पित्या, मला विश्वास आहे की मी तुझ्या दृष्टीने नीतिमान आहे."

"तर, जर तू माझ्या दृष्टीने न्यायी ठरला आहेस, तर तू अजूनही माणसांच्या दृष्टीने न्यायासाठी का आक्रोश करतोस?"

"तोच तर चौरस्ता आहे, पित्या. अचानक मला वाटू लागले आहे की मला त्याची गरज नाही."

"मुला?"

"होय, पित्या?"

"आता द्वार निवडण्याची वेळ आली आहे."

"तुला म्हणायचे आहे...जीवनाकडे नेणारे ते अरुंद द्वार? (मत्तय 7:13-14)

"होय. सर्व शक्य मार्गांतील ते सर्वांत अरुंद आहे. आणि ते सापडणारे थोडेच आहेत!" (वचन 14)

"मला भीती वाटते, पित्या. माझे काय होईल? मी..."

"नाही, मुला. भिऊ नकोस, कारण मी तुझ्याबरोबर आहे; घाबरून जाऊ नकोस, कारण मी तुझा सर्वसमर्थ आहे. मी तुला बलवान करीन, होय, मी तुला मदत करीन, मी आपल्या नीतिमत्त्वाच्या उजव्या हाताने तुला सांभाळीन." (यशया 41:10)

"मग तुझ्याजवळ मी आहे, अब्बा?"

"मुला, तू माझा आहेस. तुझी नम्रता मला किती सुंदर वाटते."

"तू माझ्याबरोबर हा अरुंद मार्ग चालशील का, अब्बा?"

"त्याहूनही अधिक, माझ्या प्रिय मुला; मी तुला उचलून घेईन!"

तुझ्या वृद्धापकाळापर्यंत मीच आहे, आणि पिकल्या केसांपर्यंतही मी तुला उचलून घेईन! मी तुला निर्माण केले, आणि मीच वाहून नेईन; होय, मीच तुला उचलून नेईन आणि सोडवीन. (यशया 46:4)