Kölenin Yolu

Bir İbrani köle satın alırsan, sana altı yıl hizmet edecek. Ama yedinci yılda, hiçbir şey ödemeden özgür bırakılacak. Eğer yalnız gelmişse, yalnız gidecek; ama gelirken bir karısı varsa, karısı da onunla gidecek. Eğer efendisi ona bir karı verdiyse ve karısı ona oğullar ya da kızlar doğurduysa, kadın ve çocukları efendisine ait olacak, ve yalnızca adam özgür kalacak. Ama köle, "Efendimi, karımı ve çocuklarımı seviyorum ve özgür kalmak istemiyorum," derse, o zaman efendisi onu hakimlerin önüne götürmelidir. Onu kapıya ya da kapı direğine götürüp kulağını bir biz ile delecek. O zaman ömür boyu onun kölesi olacak. (Mısır'dan Çıkış 21:2-6)

Özgürlüğün ne anlama geldiğini biliyordu. Bunun anlamı, her şeyde yalnızca bir yol olduğu, ve bunun Babasının, kendi Efendisinin yolu olduğuydu. Eğer eldeki görevi tamamlayacaksa, hiçbir sapma olamazdı; dönmenin gölgesi bile olamazdı. Her şey mükemmeldi; her şey kesindi, kelimesi kelimesine, kural üstüne kural.

Gelinini ve çocuklarını tercih ederek, ağır bir bedel ödeyeceğini biliyordu. İbrani kölenin yasasını tekrar düşünürken, emirlerinin ne olduğu konusunda hiçbir şüphe olamazdı. Ne de olsa bir köle emirleri izler.

Gerçi Getsemani'den çok önce, kan gibi akan terin başladığı andı, eldeki görevin kabulü. İlk kurban düşünüldüğünde başladı, şöyle dediğinde: "Efendimi, gelinimi, çocuklarımızı seviyorum. Bunun için geldim. Biçimim insanın yaratılışından çok önce vardı; ama şimdi kalmayı, ömür boyu bir köle olmayı seçtim. Artık rüzgar gibi olmayacağım, ama 'bir köle biçimini alıp, insanlara benzer bir şekle gelip. Ve görünüşte bir insan olarak bulunup' (Filipililer 2:7-8). Bir insan biçimini alışım, delinmem işte o zaman başladı."

İlk Delindiğimde

Yasada belirtildiği gibi delinecek biri,
Efendisi sonsuza dek çok memnun,
Bir anda kurtuluşun kadehi dolduruldu,
Tek gerekli olan… "İlahiliği teslim et."

Evet, senin biçimini alan Ben'im,
Dikkate alınması gereken gerçek kurban.
Daha önce hiç bu ellerim ya da bu ayaklarım yoktu,
Bu uzuvlara hiç ihtiyacım olmamıştı.

Her zaman var olanı nasıl öldürebilirsin?
Kabul ettiğimiz imanın gizemi bu.
Bu İlahi Birin ölümü düşüncesi,
Rüzgardan kanamasını istemek gibidir aslında.

Çarpık insan düşüncesiyle yanılma,
Umudumun bu kadehin alınması olduğuna,
Önümde konan sevinç uğruna direğini kabul ettim;
Ama bununla birlikte bütün sonsuzluk sarsıldı.

Günlerimin geri kalanında tıpkı senin gibi olacağım,
Bu kurbanımın derinliği,
Benim için bile kucaklanacak yeni bir şey,
Yine de sana hâlâ İlahi olacağım.