पित्याची सर्वोत्तम गोष्ट

प्रथम तक्ता वाच! आणि प्रार्थनापूर्वक, अखेरीस हे तूच आहेस!

“आणि अजगर त्या स्त्रीवर संतापला, आणि तिच्या उरलेल्या संततीशी, जे सर्वशक्तिमानाच्या आज्ञा पाळतात आणि Yahshua मशीहाची साक्ष बाळगतात, त्यांच्याशी युद्ध करण्यासाठी गेला.” (प्रकटीकरण 12:17)

आणि, ज्यांना पाचारण झाले आहे त्यांच्याबाबतही असेच आहे, की दुःखसहन हे त्यांच्या परिपूर्णतेच्या शोधातील मुख्य घटक आहे (इब्रीकरांस पत्र 2:10; 5:8). नीतिमत्त्वासाठी छळले जाण्याच्या (शिक्षा भोगण्याच्या) शास्त्रीय प्रारूपावरून (मत्तय 5:10), तू सहज असे गृहीत धरू शकतोस की दुःखसहनाचा अभाव हा आत्मिक वाढीच्या अभावाचे, कदाचित तुझ्या स्वर्गीय पाचारणाच्या महानतेत पाऊल टाकण्याचे धाडस करण्यात आलेल्या अपयशाचेही, कारण आहे. तू हे धाडस का टाळशील? “स्व” चे रक्षण हेच कारण आहे; आणि अगदी स्पष्टपणे सांगायचे तर, हे पाप आहे.

प्रिय जना, बंदिवास केवळ शारीरिक कारावासाच्या रूपातच असतो असे नाही; तो मनात सुरू होतो. तर स्वतःला विचार, “मी बंदिवासात आहे का? आणि यामुळे मी अधिक पवित्र होत आहे का?” जर नसेल, तर कदाचित दृष्टिकोनात बदल करणे आवश्यक आहे.

जर पुत्राने तुला मुक्त केले, तर तू खरोखर मुक्त होशील. (योहान 8:36) पण, जोपर्यंत तुला तुझ्या बंधनाची संपूर्ण खोली आधी कळली नाही, तोपर्यंत तू कसा मुक्त होऊ शकतोस? त्याच खोऱ्यातून आपण उठतो!