कोणाच्या डोळ्याचे बुबुळ

पण Yahweh शमुवेलाला म्हणाला, “त्याचे रूप किंवा त्याची उंची पाहू नकोस, कारण मी त्याला नाकारले आहे. Yahweh लोक ज्या गोष्टी पाहतात त्या पाहत नाही. लोक बाह्य रूप पाहतात, पण Yahweh अंतःकरण [बुद्धीचे केंद्र] पाहतो.” (1 शमुवेल 16:7)

शौलाने (पौलाने) शिकवले की आपण प्रत्येक विचार बंदिस्त करून तो मशीहाच्या आज्ञापालनाकडे न्यावा (2 करिंथकरांस पत्र 10:5). तो त्या महान संदेष्ट्याच्या शब्दांतील मशीही सूचन उघड करत होता. तो म्हणतो, “तुम्ही रूपावरून न्याय करता;” (वचन 7) तुम्ही बाह्य, शारीरिक गोष्टीकडे पाहत आहात, पण खरे महत्त्व मनाला आहे (वचन 5). होय, मन, आणि प्रत्येक विचार बंदिस्त करण्याची आज्ञा, ही संदेष्ट्याच्या अंतःकरणाच्या इब्री समजुतीशी, म्हणजे बुद्धीच्या केंद्राशी, अद्भुतपणे सुसंगत आहे. लोक बाह्य रूप पाहतात, पण Yahweh अंतःकरण पाहतो!

Yahweh तुझ्यामध्ये मशीहाचे मन शोधत आहे. अरे हो प्रिय जना, [त्याचे] मार्ग तुझ्या मार्गांपेक्षा उंच आहेत आणि [त्याचे] विचार तुझ्या विचारांपेक्षा [उंच] आहेत. (यशया 55:9)

राजा दावीद हा Yahweh च्या अंतःकरणाला अनुरूप असा माणूस होता; “त्याच्या डोळ्याचे बुबुळ” (स्तोत्रसंहिता 17:8). दावीद कोण होता? तो एक खुनी, व्यभिचारी होता!

यात शंका असू नये; आजच्या चर्चमध्ये असे अनेक “दावीद” आहेत, जे त्यांच्या अनाचारात हरवलेले आहेत, तरीही जे पित्याच्या गोष्टींसाठी अतिशय समर्पित आहेत. चर्च स्वतः या आधुनिक काळातील “दावीदांना” पापी, दोषी, अशुद्ध, आणि तारणासाठी अयोग्यही मानेल. आणि साप्ताहिक सेवांमध्ये त्या खुनी व व्यभिचारी दावीदाने लिहिलेल्या त्याच स्तोत्रांतील शब्द वापरून “प्रभू” ची स्तुती गाताना, ते त्याच वेळी त्यांच्या अंतःकरणात त्या पाप्यांवर आरोप ठेवतील.

दावीदाच्या धैर्याविषयी आणि वंशावळीविषयीचे सत्य उपदेशिले जाते, जे अर्थातच मशीहाकडे घेऊन जाते. पण, हे उपदेश जितक्या उत्साहाने सुरू होते, तितक्याच उत्साहाने या आधुनिक काळातील दावीदांचा निषेधही सुरू होतो. आणि हे सगळे स्वघोषित नीतिमत्त्वाच्या छत्राखाली सुरक्षित ठेवले जाते.

राजा दावीद पृथ्वीवर चालल्यापासून इतका काळ लोटला आहे म्हणून हा दुरावा निर्माण झाला आहे असे नाही, जणू काळ अहंकाराच्या रचनांना बरे करेल. काळ माणसाचे अंतःकरण बदलत नाही. सर्वांनी पाप केले आहे आणि सर्वशक्तिमानाच्या गौरवाला ते उणे पडले आहेत. (रोमकरांस पत्र 3:23)

हा दुरावा या नकारामुळे आहे की ते ज्या प्रकारच्या “चर्च” चा किंवा “ख्रिश्चनतेच्या” आचरणाचा उपदेश करतात तो त्यांच्या विचारांच्या खऱ्या हेतूशी, त्यांच्या अंतःकरणातील दुष्टतेशी जुळत नाही, हे ते नाकारतात. अक्षम्यता आणि निषेध हाच त्याचा प्रकट पुरावा आहे.

मशीहाच्या महानतेला मान्यता देणे आपल्याला आवडते, जेव्हा तो “आम्हाला क्षमा करतो जरी आम्हाला काय करत आहोत ते कळत नसते. (लूक 23:34).” तरीही, आधुनिक काळातील एखादा विश्वासणारा दुसऱ्यासाठी, विशेषतः “अयोग्य” असलेल्या एखाद्यासाठी, आपला जीव देताना पाहणे खरोखर दुर्मिळ आहे.

Yahweh अशा लोकांना शोधत आहे ज्यांना हे समजते की जर त्याने पृथ्वीवर आपले काम करण्यासाठी केवळ “चांगल्या” लोकांचाच वापर केला असता, तर वापरण्यासाठी कोणीच उरले नसते. तुझ्या जिवंत बंधूचा रूपावरून चुकीचा न्याय करणे थांबव, आणि त्याच वेळी त्याच्यासारख्याच असलेल्या विश्वासाच्या मृत नायकांचा गौरव करणे थांबव. हे, खरोखर, आपल्या सर्वांसाठी एक वास्तवाचे परीक्षण आहे!