आदाम की तू?

आदाम: स्वतःच्या अंतःकरणातील पापी वासनांसाठी कोणी मला दोष का देईल?

हव्वा: बरं आदाम, तुला माहीत आहे की तू पाप करणारा पहिला माणूस आहेस.

आदाम: अरे, धन्यवाद प्रिये. जर तुला आठवत असेल तर मला मदतही मिळाली होती. पण मी गंभीर आहे; दुसऱ्याच्या पापासाठी दोष मिळणे मला अजिबात आवडत नाही. हे अगदी हास्यास्पद आहे, खरोखर अविवेकी आहे.

हव्वा: बरं, मला खात्री आहे की एक दिवस लोक स्वतःचे सिद्धांत तयार करतील आणि त्यांच्या स्वतःच्या अंतःकरणात कल्पिलेल्या श्रद्धांना जणू त्या आपल्या पित्याकडून खरोखर आल्या आहेत असे दाखवतील.

आदाम: म्हणजे तुझा अर्थ असा आहे की लोक खरोखर असा सिद्धांत मानतील की Yahweh त्यांच्या स्वतःच्या अनाचारासाठी मला जबाबदार धरेल?

हव्वा: हे नक्कीच होणार आहे.

आदाम: Yahweh ने मला क्षमा केली आहे आणि, माझ्या बंडखोरीचे परिणाम गंभीर असले तरी, त्याच्या क्षमेने मला नवीन निर्मिती बनवले. अब्बा म्हणतो की सर्व माणसांना पश्चात्ताप करून पूर्णपणे नवीन बनण्याची हीच संधी आहे.

हव्वा: तर, असे दिसते की अब्बाचे शब्द बदलण्याचे त्यांचे पापही क्षमा केले जाईल?

आदाम: हो प्रिये, पण तरीही मला त्रास होतो. जर ते नवीन निर्मिती बनवले गेले, तर अशी कृपा त्यांना दिल्यानंतरही ते पुन्हा पाप का करतील? आणि त्याहूनही वाईट म्हणजे, ते पाप करून त्याचा दोष माझ्यावर का ठेवतील?

हव्वा: मला पूर्ण खात्री आहे की दोन्ही गोष्टी होतील. असे दिसते की माणसांची अगदी तसे करण्याची प्रवृत्ती आहे.

आदाम: बरं, मग हेच तर आहे!

हव्वा: काय आहे आदाम?

आदाम: सर्व माणसे अगदी माझ्यासारखीच असतील, स्वतःहून; पाप करण्यासाठी त्यांना माझ्या मदतीची गरज भासणार नाही. मी फक्त प्रथम होतो एवढेच.

हव्वा: कृपया सविस्तर सांग आदाम.

आदाम: एकदा पाप कर, ठीक आहे, मला दोष दे! पण, तुला नवे केल्यानंतर पुन्हा पाप कर, आता दोष कोणाला द्यायचा?

हव्वा: अरे, समजले. आता आपण प्रार्थना करूया की त्यांनाही हे समजावे.

तर मग, आपल्यापैकी प्रत्येकजण सर्वशक्तिमानाला स्वतःचा हिशोब देईल. (रोमकरांस पत्र 14:12)