सतत वाढणारे, सतत जाणणारे

मी प्रार्थना करतो की आपला स्वामी Yahshua मशीहाचा गौरवी पिता, सर्वसमर्थ देव, तुला त्याला [Yahshuaला] अधिक चांगल्या प्रकारे जाणत असताना ज्ञानाचा व प्रकटीकरणाचा आत्मा देवो. मग तुला अधिक खोल अंतर्दृष्टी मिळेल. तुला त्याने तुला बाळगायला सांगितलेला आत्मविश्वास आणि Yahwehच्या लोकांना जो गौरवी वारसा मिळणार आहे तो कळेल. (इफिसकरांस पत्र 1:17-18)

ज्ञान व समजुतीत सतत प्रगती करत राहण्यासाठी, तुला हे जाणून घ्यावे लागेल की "स्व" किंवा "अहंकाराचे" सामर्थ्य हे पावित्र्याला सतत विरोध करणारे व प्रतिकार करणारे सदैव उपस्थित असलेले सामर्थ्य आहे, आणि हे पावित्र्य म्हणजेच "तुझ्यामधील मशीहा; गौरवाची आशा." (कलस्सैकरांस पत्र 1:27) मशीहाच्या मनापर्यंत पोहोचणारा तो "तुझ्यामधील तूच" कधीच असणार नाही.

हे लक्षात घेणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे की संपूर्ण निष्पाप जीवन जगल्यानंतरही, Yahshuaला एका क्षणी शंका आली, म्हणजेच, "स्वाच्या" एका क्षणाचा अनुभव आला. "तू मला का सोडलेस [त्यागलेस]?" (मत्तय 27:45-46, स्तोत्रसंहिता 22:1 वरून)

योग्य समजुतीसाठी सर्वांत महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे हे जाणून घेणे की त्याची शंका पित्याने त्याला जे सांगितले होते ते सर्व त्या क्षणापर्यंत केल्यानंतरच प्रकट झाली. तो खांबावर होता, आधीच भोसकलेला, मरणापर्यंतच्या आज्ञापालनाच्या अगदी उंबरठ्यावर; त्याला दिलेले काम पुढच्या काही श्वासांतच "पूर्ण" (मत्तय 27:50; योहान 19:30) होणार होते. आणि मग, शंकेचा एकच विचार. ते पाप होते का? अर्थातच नाही! ते आवश्यक होते का? नक्कीच होते! ते मानवी संघर्षाबद्दल सर्व युगांसाठीचा एक धडा होता का? नक्कीच!

आपण भक्ती क्रमांक 259 मध्ये स्तोत्रसंहिता 22 वर चर्चा केली होती हे तुला आठवते का? त्या विषयाचा निष्कर्ष असा होता: "हे सर्व मनाबद्दल आहे, विचार प्रक्रियेबद्दल, आपण आपल्या 'स्वाबद्दल' कसा विचार करतो त्याबद्दल, आणि आत्म्याच्या सामर्थ्याने आपण त्या विचारांना कसे विमोचित करतो त्याबद्दल आहे. प्रिय जना, हे सर्व मनातच आहे. जीवन मनातच आहे!"

आपण वचन 12 आणि 13 यांचे अधिक तात्त्विक, काही अर्थाने, अलौकिक दृष्टिकोनातून विश्लेषण केले होते. "विखुरलेल्या आणि हट्टी विचारांची वाढती संख्या माझ्या विचारप्रक्रियेत घुसली आहे. हे असे विचार आहेत जे मला आध्यात्मिक विचारांच्या स्वातंत्र्याऐवजी विमोचन न झालेल्या भौतिक चेतनेचा गुलाम बनवतात. हे दैहिक विचार सतत माझ्या मनात फिरत राहतात आणि मला अडकवून ठेवतात. हे दैहिक विचार प्रक्रिया विखुरलेल्या व तुकड्या तुकड्यांतील कल्पना निर्माण करतात व पसरवतात. ते माझ्या मेंदूला ओढतात व टोचतात; आणि ते माझ्यामध्ये गडगडाट व कण्हणे निर्माण करतात. ते इतक्या मोठ्याने गर्जना करतात की मला नीट विचारही करता येत नाही."

आणि हेच दावीदाचे विचार होते जेव्हा त्याने आक्रोश केला होता; "माझ्या सर्वसमर्था, माझ्या सर्वसमर्था, तू मला का सोडलेस? माझ्या तारणापासून, माझ्या यातनामय आक्रोशांपासून तू इतका दूर का आहेस?" (स्तोत्रसंहिता 22:1) हेच Yahshuaचेही शब्द होते!

प्रिय जना, हाच आपला धडा आहे. मृत्यूपर्यंत, म्हणजेच तुझ्या शेवटच्या श्वासापर्यंत, अहंकार नेहमीच दबा धरून बसलेला असेल. Yahwehच्या इच्छेला सदैव विरोध करणारी स्व-इच्छा, तुझ्या मानसिक पुनरुत्थानापर्यंत नष्ट होणार नाही.

या ज्ञानाने आपल्याला हा नमुना ओळखता येतो. जेव्हा Yahweh तुझे सामर्थ्य वाढवतो, तेव्हा अहंकार त्या सामर्थ्याचा स्व-गौरवासाठी उपयोग करण्याच्या इच्छेने तेथेच हजर असतो. हे समजून घेण्यासाठी तसेच रोज ते कबूल करण्यासाठी सदैव सावध व सतत सतर्क राहा. "मला माहीत आहे की माझ्यामधील पतित स्वाला तुझ्या सामर्थ्याचा व कृपेचा गैरवापर करायचा आहे, Yahweh, पण आजसाठी मी तुला विनंती करतो की तू मला स्वतःला नाकारण्यासाठी व आपला स्तंभ उचलण्यासाठी सामर्थ्य व धैर्य दे, आणि तुझा पुत्र माझ्यामध्ये राज्य करो व अधिकार गाजवो."

आणि प्रिय जना, हे सत्य जाण; एक दिवस, जेव्हा तुझे मन पुनरुत्थित होईल, तेव्हा तुझा अहंकार पुन्हा कधीही तुझ्या विचारप्रक्रियेत उपस्थित राहणार नाही. कारण उपासकांना, एकदा शुद्ध केल्यावर, पापांची जाणीव उरणार नव्हती. (इब्रीकरांस पत्र 10:2) त्या वेळी तुला Yahwehचे मन असेल. आपण म्हणतो आनंद करा! याचा विचार कर आणि आनंद कर! "जर कोणाला माझ्यामागे यायचे असेल, तर त्याने स्वतःला नाकारावे, आणि रोज आपला स्तंभ उचलावा, आणि माझ्यामागे यावे." (लूक 9:23)