याचा विचार कर

"आणि तो दाखल्याशिवाय त्यांच्याशी काही बोलत नसे, पण एकांतात असताना तो आपल्या शिष्यांना सर्व काही समजावून सांगत असे." (मार्क 4:34)

त्याने असे जीवन जगून दाखवले जे अनुकरण करण्यासाठी होते. Yahshuaने आपल्या शब्दांनी आणि कृतींनी दाखवलेला प्रत्येक नमुना आपल्या परिपूर्णतेसाठी मार्गदर्शक होता. हे लक्षात घेऊन, त्याच्या सेवाकार्याचे बारकाईने निरीक्षण करताना, जे अखेरीस लोकसमुदायांपर्यंत पोहोचणार होते, आपल्याला आपल्या समजुतीला विचित्र वाटणारी एक गोष्ट लक्षात येते. तो सातत्याने लोकसमुदायांपासून दूर जात असे (मत्तय 15:38-39), आणि त्याऐवजी स्वतःबद्दल आणि आपल्या पित्याबद्दलच्या सर्वात खोल गोष्टी अत्यंत आत्मीय प्रसंगी, निवडक थोड्या जणांना प्रकट करणे पसंत करत असे.

आता सहा दिवसांनंतर Yahshuaने पेत्र, याकोब आणि त्याचा भाऊ योहान यांना घेतले आणि त्यांना एकट्यानेच एका उंच डोंगरावर नेले; आणि तो त्यांच्यासमोर रूपांतरित झाला. त्याचा चेहरा सूर्यासारखा चमकला आणि त्याची वस्त्रे प्रकाशासारखी पांढरी झाली. (मत्तय 17:1-2)

जग बदलण्यासाठी तो लोकसमुदायांपासून दूर गेला. आपल्या प्रवृत्तीच्या विरुद्ध हे नक्कीच आहे, तरी लोकसमुदायांवर प्रभाव पाडण्यासाठी त्याने हीच पद्धत वापरली. मनोरंजक! जरी त्याने मोठ्या समुदायांशी बोलले तरी दाखले हीच त्याची निवडलेली पद्धत होती. पण त्याने नेहमी खोल गूढ गोष्टींचे, राज्याच्या रहस्यांचे प्रकटीकरण, निवडक थोड्यांसाठीच राखून ठेवले. आणि शिष्य येऊन त्याला म्हणाले, "तू त्यांच्याशी दाखल्यांनी का बोलतोस?" त्याने उत्तर दिले आणि त्यांना म्हणाला, "कारण स्वर्गाच्या राज्याची रहस्ये जाणण्याचे तुम्हांला दिले गेले आहे, पण त्यांना ते दिले गेलेले नाही." (मत्तय 13:10-11)

स्वतःला विचार का ते. मनुष्यांच्या पूर्वनियोजित योजनांनी अनेकदा आपल्याला "आपण संपूर्ण जगाचे तारण केलेच पाहिजे" या मानसिकतेत चूक करायला लावले आहे. आपण स्वतःच बनवलेल्या मोहिमा रचतो, असे मानतो की प्रत्येकाला "कळलेच पाहिजे." Yahshuaकडे कधीच ही मानसिकता नव्हती.

क्षणभर थांब आणि विचार कर की मत्तय 4:34 आणि 13:10-11 काय उघड करत आहेत? "तुम्हांला [काही थोड्यांना] जाणण्यासाठी दिले गेले आहे; त्यांना [लोकसमुदायांना] ते दिले गेलेले नाही; ते एकांतात असताना, तो त्यांना सर्व काही समजावून सांगत असे."

पित्याने निवडलेला कोणीही हरवला जाईल याची Yahshuaला कधीच काळजी नव्हती. "मी त्यांच्याबरोबर जगात असताना, मी त्यांना तुझ्या नावात राखले. ज्यांना तू मला दिलेस त्यांना मी राखले; आणि नाशाचा पुत्र सोडून त्यांच्यातला कोणीही हरवला गेला नाही, म्हणजे पवित्र शास्त्र पूर्ण व्हावे." (योहान 17:12)

याचे कारण असे होते की Yahshuaला वचन दिले गेले होते की जर त्याने आपले रक्त सांडले, तर पित्याने ज्यांना यावे असे ठरवले होते ते सर्व येतील. आणि पित्याचे वचन हेच त्याला सदैव आवश्यक होते. म्हणूनच तो एका छोट्या आतल्या वर्तुळावर आत्मीय उत्साहाने आणि कधी कधी फक्त तिघांवरही आणखी जवळून लक्ष केंद्रित करू शकत होता. Yahwehच्या पूर्ण सामर्थ्यात कार्यरत असलेले हे थोडे शक्तिशाली, अनुभवी, प्रगल्भ स्त्री-पुरुष, दाखल्यांशिवाय काहीही ग्रहण करण्यास क्वचितच तयार असलेल्या लोकसमुदायांहून वेगळे होते. एकदा पूर्ण खात्री पटल्यावर, ते ज्यांच्याशी आत्मीय होते त्यांच्यावर प्रभाव पाडू शकत होते. आणि हे असेच पुढे चालत राहील.

प्रिय जना, तुझ्यासाठीही हे वचन आहे, तुझ्या कुटुंबासाठी; तुझ्या मित्रांसाठी; आणि तुझ्या समाजासाठी व राष्ट्रासाठी; आणि जो कोणी निवडला गेला आहे तो तारला जाईल. हे जगाच्या स्थापनेपूर्वीच निश्चित केले गेले होते (इफिसकरांस पत्र 1:4).

तू का सतत "जग वाचवण्याचा" प्रयत्न करत आहेस, याकडे लक्ष दे, तर तुझे स्वतःचे आतले जग (तुझा विवेक) Yahweh तुझ्यासाठी खरोखर कोण आहे याबद्दल झगडत आहे. लक्षात ठेव की तुला त्याचा "साक्षीदार" होण्यासाठी बोलावले गेले आहे. जर तू आपल्या विश्वासात, शब्दांत आणि कृतींत द्विधा मनाचा असशील, तर जीवन आणि पवित्रतेसंबंधी कोणत्याही बाबतीत तू त्याचे योग्य प्रतिनिधित्व कसे करू शकशील? अर्थातच अन्यथा विचार करणे मूर्खपणाचे वाटते, आणि तरीही तू अपूर्ण असतानाच सेवा करतोस!

आपल्या तारणाचे (तुझ्या विवेकाच्या परिपूर्णतेचे) कार्य कर, आणि मग कदाचित तो तुला त्याच्यासाठी खरोखर साक्षीदार होण्याची परवानगी देईल. तुटलेली मने नेतृत्व करू शकत नाहीत, आणि आंधळे लोक फक्त दुसऱ्या आंधळ्यांना खड्ड्यात नेतात (लूक 6:39).