सरळांचे मरण

बलामाला समजलं होतं की इस्राएलच्या वचनांत सहभागी होण्यासाठी मरण जरी आवश्यक असलं, तरी तो लोभावा असा वारसा होता.

"याकोबाच्या संततीची, धुळीइतकी असंख्य, गणती कोण करू शकेल?
इस्राएलच्या लोकांचा चौथा भागही कोण मोजू शकेल?
मला सरळांसारखं मरण येवो; माझं जीवन त्यांच्यासारखं संपो." (गणना 23:10)

बलामाने ओळखलं की "इस्राएल" या नावाचे वारस म्हणून निवडलेले लोक भूमीहून काहीतरी मोठं वारशाने मिळवत होते; तो सार्वकालिकतेला पाहत होता.

अब्राहामाला व त्याच्या संततीला जगाचा वारस होण्याचं जे वचन मिळालं, ते नियमशास्त्राद्वारे नव्हे, तर विश्वासाने येणाऱ्या नीतिमत्त्वाद्वारे मिळालं. (रोमकरांस पत्र 4:13) कारण इस्राएलपासून झालेले सर्व इस्राएल नाहीत. जे देहाची लेकरं आहेत, ते सर्वशक्तिमानाची लेकरं नाहीत; तर वचनाची लेकरं संतान म्हणून गणली जातात. (रोमकरांस पत्र 9:6, 8)

वचनाची लेकरं कोण आहेत; मग इस्राएल कोण आहे? इस्राएल: जो सर्वसमर्थासोबत टिकतो किंवा त्याच्यावर मात करतो. काय वारसा आहे! बलाम केवळ नैसर्गिक डोळ्यांनी नव्हे, तर संदेष्ट्याच्या डोळ्यांनी पाहत होता. त्याला प्रेरित करणारी गोष्ट फक्त ऐहिक संरक्षणाहून अधिक होती; ती त्यांच्या सार्वकालिक वारशाचं वचन होतं.

होय, बलामाने संदेष्ट्याच्या दृष्टीने जे पाहिलं तो Yahshua च्या सांडलेल्या रक्ताद्वारे (जीवनशक्तीद्वारे) Yahweh सोबत चालणाऱ्यांचा वारसा होता. आणि त्याने दावा केला की तो त्यासाठी आनंदाने मरेल. "मला सरळांसारखं मरण येवो; माझं जीवन त्यांच्यासारखं संपो." तुला कल्पना करता येते का? जणू तो असं जाहीर करू शकला असता, "कारण [मी] मेलो, आणि [माझं] जीवन आता सर्वसमर्थामध्ये मशीहासोबत लपलेलं आहे." (कलस्सैकरांस पत्र 3:3)

इस्राएल हे रक्षित व अलौकिकरीत्या मार्गदर्शित लोक होते ज्यांची नियती हेवा करण्याजोगी होती. ते आत येताना आशीर्वादित होते व बाहेर जातानाही आशीर्वादित होते (अनुवाद 28:6). बलामाने घोषित केलं, "एक असा लोकसमूह आहे जो वेगळा राहतो, राष्ट्रांत गणला जात नाही." (गणना 23:9) होय, ते इतक्या उंचीवर नेलेले लोक आहेत की ते परराष्ट्रीयांत गणले जात नाहीत. [ते] एक निवडलेला लोकसमूह, एक राजकीय याजकवर्ग, एक पवित्र राष्ट्र, सर्वशक्तिमानाची खास मालमत्ता आहेत, म्हणजे ज्याने [त्यांना] अंधारातून त्याच्या अद्भुत प्रकाशात बोलावलं त्याची स्तुती [ते] जाहीर करावी. (1 पेत्राचे पत्र 2:9) आणि "ते" म्हणजे "तू!"

तुझं अंतःकरण बलामासारखं हलचल पावलं आहे का? तू तुझ्या वारशाबद्दल तितकाच उत्साहित आहेस का जितका बलाम त्याची इच्छा धरत होता? तुला असं अद्भुत दान मिळाल्यावर, त्यासाठी मरायला तयार असून, तू जसं कृतज्ञतेच्या पूर्णतेत चालायला हवं तसं चालतो आहेस का?

प्रामाणिक राहा; जर तुला माहीत आहे की Yahshua च्या सांडलेल्या रक्ताद्वारे तुला जे दिलं गेलं त्याबद्दल तुझी कृतज्ञता कमी झाली आहे, तर कदाचित तू उघडा व निर्वस्त्र होऊन पित्यासमोर यावं. कदाचित तू गरिबासारखं जगण्याबद्दल क्षमा मागावी, जेव्हा तुझ्या नसांत (विचारांच्या मार्गांत) खरं तर राजेशाही (पवित्र) रक्त (जीवनशक्ती) वाहत आहे. किंवा, कदाचित तू तुझी वारसाहक्काने मिळालेली ओळख गमावण्याच्या धोक्यात आहेस कारण तू, बलामासारखा, फक्त त्यासाठी मरायची तयारी असल्याचा दावा करतोस, तरी ते मिळवण्यासाठी लागणाऱ्या खऱ्या मरणाला विरोध करतोस.

बलामाचे शब्द व त्याच्या अंतःकरणाचा खरा हेतू कधीच एक झाले नाहीत, आणि हा त्याच्यावर एक शाप ठरला (अनुवाद 23:5, यहूदाचे पत्र 1:11, प्रकटीकरण 2:14). संपत्तीचा प्रवास मनात सुरू होतो. आज तुझ्या वारशाचा विचार करायला थोडा वेळ काढ. राजेशाही बनण्याआधी तू प्रथम स्वतःला राजेशाही मानायला हवं.

आणि राजेशाहीचा अर्थ राज्यसत्ता आहे; Yahweh आपल्या राज्यकर्त्यांकडून खूप अपेक्षा करतो. ज्याला खूप दिलं गेलं आहे त्याच्याकडून खूप मागितलं जाईल; आणि ज्याच्यावर खूप सोपवलं गेलं आहे त्याच्याकडून आणखी जास्त मागितलं जाईल. (लूक 12:48) राज्यकर्त्यांनी हेही समजून घ्यायला हवं की त्यांना डोंगरमाथ्यांवर जसं तसंच खोऱ्यांतही उपासना करण्यासाठी बोलावलं आहे.

तुझा वारसा स्वीकार, आणि शलमोनासारखी प्रार्थना कर, "मला बुद्धी व ज्ञान दे, म्हणजे मी या लोकांचं नेतृत्व करू शकेन, कारण तुझ्या या महान लोकांवर राज्य करण्यास कोण समर्थ आहे?" (2 इतिहास 1:10) मग, तुझा योग्य वाटा घे आणि त्यात आनंद कर. आनंद कर मी म्हणतो, आनंद कर!