माझ्या दुःखावर पाऊल ठेवू नकोस

तू इतका अंदाज बांधता येण्याजोगा आहेस का, की जेव्हा मी माझं दुःख उघड करतो तेव्हा तू मला अशा इतरांबद्दल सांगशील ज्यांच्याकडे यापेक्षा वाईट परिस्थिती आहे? माझ्या दुःख सहन करण्याच्या क्षमतेला कमी लेखणारा तू कोण आहेस? आपला मशीहा त्याच्या दुःखसहनाद्वारे परिपूर्ण झाला नाही का? (इब्रीकरांस पत्र 5:8-9)

जर माझं सर्वात मोठं स्वप्न पिता होणं असेल, तर मूल गमावण्याहून वाईट दुःख असू शकेल का? जर एका स्त्रीची सर्वात खोल इच्छा विश्वासू पत्नी असणं असेल, तर व्यभिचारी पतीहून तिच्यासाठी मोठं दुःख असू शकेल का? दुःखाची तीव्रता प्रत्येक व्यक्तीसाठी सापेक्ष असते, आणि दुःख, आशीर्वादांप्रमाणेच, नेहमी सर्वशक्तिमानाच्या सार्वभौम इच्छेच्या अधीन असतं (विलापगीत 3:37-38).

तू मला असं कसं सांगू शकतोस की कोणाचीही परिस्थिती वाईट असू शकते, जेव्हा तू मला कधीच विचारलं नाहीस की दुःख माझ्यासाठी काय अर्थ ठेवतं? तुला वाटतं की तुझे शब्द दिलासा देतील, जणू ते माझ्या दुःखावर टाकण्याचं एखादं वस्त्र आहेत. मला वाटतं तू असं करतोस कारण तू दुःखासोबत आरामदायी नाहीस, आणि तू हे मान्य करत नाहीस की Yahweh ने आशा आणण्यासाठी दुःख निर्माण केलं.

म्हणून, विश्वासाने नीतिमान ठरवले गेल्यामुळे, आपल्याला आपला स्वामी Yahshua मशीहाद्वारे सर्वशक्तिमानासोबत शांती आहे, ज्याच्याद्वारे आपल्याला विश्वासाने या कृपेत प्रवेशही मिळाला आहे, ज्यात आपण उभे आहोत, आणि सर्वसमर्थाच्या गौरवाच्या आशेत आनंद करतो. आणि इतकंच नव्हे, तर आपण संकटांतही गौरव करतो, हे जाणून की संकट धीर उत्पन्न करतं; आणि धीर, चारित्र्य; आणि चारित्र्य, आशा. (रोमकरांस पत्र 5:1-4)

तुला हे समजत नाही का, की जेव्हा तू माझ्या दुःखाचं सत्त्व काढून घेतोस, तेव्हा तू माझं आनंदी बक्षीस काढून घेतोस? आता आशा निराश करत नाही, कारण आपल्याला दिलेल्या पवित्र आत्म्याद्वारे सर्वशक्तिमानाचं प्रेम आपल्या अंतःकरणांत [बुद्धीच्या केंद्रांत] ओतलं गेलं आहे. (रोमकरांस पत्र 5:5)

तुझे दिलासाचे शब्द खरं तर माझा आनंद रोखतात. दुःख कमी करून तुला आनंद सापडणार नाही; तुला आनंद फक्त ते स्वीकारूनच सापडेल! माझ्या निर्माणकर्त्याने ठरवलेल्या अर्थाशिवाय दुःखाला इतर कोणताही अर्थ देणं थांबव.

माझ्या बांधवांनो, जेव्हा तुम्ही विविध परीक्षांत सापडता तेव्हा त्याला संपूर्ण आनंद माना, हे जाणून की तुमच्या विश्वासाची परीक्षा धीर उत्पन्न करते. पण धीराला त्याचं परिपूर्ण कार्य करू द्या, म्हणजे तुम्ही परिपूर्ण व संपूर्ण व्हाल, कशाचीही उणीव न राहता. (याकोबाचे पत्र 1:2-4)

जर Yahweh मला सांगतो की तो मला माझ्या क्षमतेपेक्षा जास्त कधीही देणार नाही, तर तू मला त्याचं वचन नाकारायला का प्रवृत्त करतोस? "परिपूर्ण व संपूर्ण, कशाचीही उणीव न राहता" होण्याच्या माझ्या संधीतून तू मला का वाचवशील? इतरांना न आलेली कोणतीही परीक्षा तुझ्यावर आली नाही. आणि सर्वसमर्थ विश्वासू आहे: तो तुला तुझ्या क्षमतेपलीकडे परीक्षिलं जाऊ देणार नाही, तर परीक्षेसोबत तो बाहेर पडण्याचा मार्गही देईल, जेणेकरून तू ती सहन करू शकशील. (1 करिंथकरांस पत्र 10:13)

या भक्तीदरम्यान तुझ्या विवेकाला जे काही टोचलं ते पूर्णपणे समजून घेणं गरजेचं आहे. नैसर्गिक मनुष्य Yahweh चं दुःखाबद्दलचं सत्य सहन करू शकत नाही आणि त्वरित पळ काढतो. प्रिय जना, तू कधी तुझ्या स्वतःच्या जीवनात Yahshua च्या या शब्दांना समोरासमोर आलास का; "तुलाही माझ्यापासून निघून जायचं आहे का?" (योहान 6:67)

जेव्हा तू दुसऱ्याचं दुःख शांत करण्याचा किंवा कमी करण्याचा प्रयत्न करतोस, तेव्हा तू त्याला परिपूर्ण व संपूर्ण होण्याच्या क्षमतेत अडथळा आणतोस, जसं Yahweh ने त्यांना आज्ञा दिली होती! मी माझा प्याला उचलेन, कारण तो न्याय्य आहे, "तो माझा भार आहे!" तो माझा आहे आणि तो मला दिला गेला आहे. कृपया माझ्या दुःखावर पाऊल ठेवू नकोस; माझी आशा त्यातच सापडते.