कोणाला खोटं बोलतोस?

जेव्हा मी तुला सांगतो की तुझं अनुद्धारित अंतःकरण सर्वांहून दुष्ट व कपटी आहे (यिर्मया 17:9), तेव्हा ते यासाठी की मला तुझे विचार माहीत आहेत. "मी तोच आहे जो हृदये [भावना] व मने [बुद्धी, हेतू] शोधतो." (प्रकटीकरण 2:23)

होय, मीच तुझा मेंदू व तात्कालिक आणि आध्यात्मिक जाणीव विकसित करण्याची तुझी क्षमता निर्माण केली. तरीही, त्याची विशाल क्षमता तुझ्याविरुद्ध काम करू शकते, कारण अनेकदा तू स्वतःला हेच पटवून देतोस की तुझ्या विवेकाला जाणवणारी कोणतीही वाईट गोष्ट (दुष्टतेचे प्रकटीकरण) दुसऱ्या कोणाबद्दल आहे. "दुष्ट व कपटी?" हे अजूनही तुलाच लागू पडू शकतं, प्रिय जना, जर तू तुझ्या पूर्णतेत पाऊल टाकत नाहीस आणि तुझ्या प्रवासात, या जगात एक पाय व माझ्या राज्यात एक पाय ठेवून जगण्याच्या तुझ्या प्रवृत्तीबद्दल प्रामाणिक राहत नाहीस. माझ्या गहन गोष्टी जाणण्याची तुझ्या मेंदूची क्षमता (1 करिंथकरांस पत्र 2:10) फक्त अनीतीचं समर्थन करण्याच्या त्याच्या क्षमतेइतकीच मोठी आहे.

तुझ्यासाठी विचार करण्याजोगं एक आध्यात्मिक समीकरण येथे आहे: अनीतीचं समर्थन करणं म्हणजे ढोंगीपणा. या प्रवृत्तीचा तू केलेला नकार हा तुझ्या नम्रतेच्या अभावाशीही निगडित आहे. होय, मला तुझ्याबद्दल सर्व काही माहीत आहे, म्हणून "माझ्यासमोर स्वतःला नम्र करा आणि मी तुम्हांला उंच करीन." (याकोबाचे पत्र 4:10)

ढोंगीपणा सामान्य आहे कारण तू सार्वकालिक गोष्टींचं स्वप्न पाहतोस आणि उपासनेत हात उंचावतोस, तरी जर तू स्वतःशी प्रामाणिक असशील, तर भविष्यात माझ्यासोबतच्या सार्वकालिकतेचा विचार आज तुझ्या जीवाला उतू जाणाऱ्या आनंदाने भरत नाही. जणू तू आजचा त्याग केला आहेस, आणि सर्व आशा एके दिवशी "कदाचित" काय होईल यावर ठेवली आहेस. आणि मग तू तुझ्या दैनंदिन आनंदाच्या अभावाला धार्मिक विधींनी शांत करतोस.

हे कसं आहे की मी तुझ्या सार्वकालिक जीवनाचा सर्वसमर्थ आहे पण तुझ्या दैनंदिन जीवनाचा नाही? मी तुला द्विमनस्कतेबद्दल बोललो नाही का? "स्वतःला सर्वशक्तिमानाच्या अधीन करा. विरोधकाचा [तुझ्यातील तो दैहिकपणा जो आज्ञापालनाऐवजी "निवड" करू पाहतो] प्रतिकार करा आणि तो तुझ्यापासून पळून जाईल. सर्वसमर्थाजवळ ये, आणि तो तुझ्याजवळ येईल. पाप्यांनो, आपले हात शुद्ध करा. आणि द्विमनाच्या लोकांनो, आपली अंतःकरणे शुद्ध करा!" (याकोबाचे पत्र 4:7-8)

मी तुला सार्वकालिकतेतच नव्हे, तर आज आनंदात, शांतीत व नीतिमत्त्वात जगण्यासाठी बोलावलं आहे. स्वतःशी खोटं बोलणं थांबव; जर तू आज विश्वासात आनंद शोधू शकत नाहीस, तर तुला इतकी खात्री कशी आहे की तो तुझ्या सार्वकालिकतेत असेल? शर्यत संपण्याआधीच तू सोडून देऊ शकतोस, तरीही सार्वकालिक बक्षिसाची अपेक्षा करू शकतोस का?

मी तुला काय सांगत आहे? प्रथम, मी तुला विनंती करतो की तुझ्या दैनंदिन विलापगीतासोबत माझं सार्वकालिक बक्षीस मागणं थांबव. राग, चिंता, भीती, कटुता, स्वार्थ आणि लोभ; या सर्वांचा वाटा तुझ्या दैनंदिन जीवनात आहे, तरी तू येणाऱ्या जीवनाच्या अद्भुततेची अपेक्षा करतोस आणि इतरांशी त्याबद्दल बोलतोस. थांबव प्रिय जना! थांबव, नाहीतर मी ते तुझ्यासाठी करीन.

होय, मी तुला मी तुझ्या सर्व दैनंदिन गरजा पुरवीन (फिलिप्पैकरांस पत्र 4:19) यावरील तुझ्या विश्वासाच्या अभावाची प्रामाणिकपणे कबुली द्यावी असं वाटतं. माझ्या सार्वकालिक गौरवाबद्दल चर्चा करण्याआधी हे कर; प्रामाणिकपणा हेच मागतो!

माझ्याशी बोल; स्वतःशी खोटं बोलणं थांबव; माझ्यासोबत तुझ्या भीतींना सामोरं जा. मी, एकटाच, आज तुला अडवणाऱ्या गोष्टींवर, आजच्या आशा व आनंदापासून तुला रोखणाऱ्या सर्व गोष्टींवर विजय मिळवू शकतो. आज माझा दिवस आहे; त्यात आनंद कर आणि हर्षित हो. (स्तोत्रसंहिता 118:24) यासाठीच मी तुला तुझे दिवस मोजायला सांगितलं आहे (स्तोत्रसंहिता 90:12). माझ्याकडे माग आणि मी सार्वकालिक गोष्टींचं आणखी प्रकटीकरण करीन, पण त्याआधी "आज" म्हटलं जात आहे तोवर आनंद कर (इब्रीकरांस पत्र 3:12-15).