शांततेत

तू शांततेतच बोलतोस. तू आमच्याशी वादळी वाऱ्यात नाही, भूकंपात नाही, अग्नीतही नाही, तर एका शांत, हळू आवाजात संवाद साधतोस (1 राजे 19:12). कदाचित अधिक अनुभवाने, कदाचित काय ऐकायचे याच्या ज्ञानाने, मला तू ऐकू येशील.

मी अनेक दिवस आणि रात्री एकटा शांततेत बसलो आहे. अरे, माझ्या निर्माणकर्त्याच्या कुजबुजीसाठी मी किती तळमळलो आहे; काहीही चालेल. अब्बा, माझ्याशी कुजबुज कर, अगदी फक्त माझे नाव जरी घेतलेस तरी; मला माझी स्वतःची साक्ष हवी आहे.

तुझ्या कुजबुजी जाणून घेण्याची इच्छा माझ्यात जळत आहे; त्या ऐकल्याशिवाय मी जगू शकत नाही. माझे अंतःकरण मला खात्री देते की मी तुझ्या आवाजाचा सूर शिकेन. आपल्या प्रेमाच्या, आपल्या नात्याच्या, आणि आपल्या एकत्रित प्रवासाच्या भाषेत बोलण्याची मला तळमळ आहे.

जगाकडे जे काही देण्यासारखे आहे ते सर्व मी संपवले आहे, आणि त्यातील काहीही जीवन देत नाही; काहीही तृप्त करू शकत नाही. मला माहीत आहे की खरा एकच स्रोत आहे; "सामर्थ्य सर्वसमर्थाचे आहे." (स्तोत्रसंहिता 62:11)

पित्या, मला समजते की तूच मनुष्याला प्रार्थना करण्याचेही सामर्थ्य देतोस. आणि मला माहीत आहे की तुझे वचन सांगते की मी तुझ्यावर प्रेम करू शकतो कारण तूच प्रथम माझ्यावर प्रेम केलेस (1 योहानाचे पत्र 4:19). माझ्या अंतःकरणातील प्रेमगीत रचल्याबद्दल मी तुझी स्तुती करतो; आणि माझ्या जीवाचे संगीत जे आता तुझ्यात आनंदित होते. तुझा आकर्षित करणारा आत्मा सर्वकाही व्यवस्थित करतो.

आता, मी तुला विनंती करू का की मला आणखी पुढे घेऊन जा? मला इतके शहाणपण आहे की तू आधीच बोलत आहेस आणि ऐकणे माझे काम आहे हे मला माहीत आहे. तू मला काहीतरी खास, काहीतरी आत्मीय शिकवशील का?

पित्या, ही माझी इच्छा आहे: कृपया मला ऐकण्यासाठी कान दे आणि तुझा आवाज कधीही चुकू देऊ नकोस; मला ज्ञानाने भरलेली प्रेमाची भाषा दे; आणि तू बोलताच मला सांत्वन दे, ही खात्री दे की तोच तू आहेस! मला दुसरे काहीही नको. तुझा आवाज हेच सर्वकाही उरले आहे, हेच सर्व आवश्यक आहे; जगाकडे देण्यासारखे काहीही नाही.

बाबा, माझ्याशी बोलत राहा; मी शांततेत ऐकणे थांबवणार नाही. तू म्हणतोस, "स्तब्ध राहा आणि जाण की मी सर्वसमर्थ आहे." (स्तोत्रसंहिता 46:10) Yahweh, मी स्तब्ध आहे.