स्तोत्र 22

तूच मला माझ्या आईच्या उदरातून बाहेर आणलेस; माझ्या आईच्या स्तनांवर असतानाच तू मला तुझ्यावर विश्वास ठेवायला लावलेस! (स्तोत्रसंहिता 22:9)

इतके शब्द, इतकी निरर्थक बडबड, आणि इतके बरळणे. बरळत राहणार? बाबेल! शांत बस माझ्या लेकरा. तुझ्या जिवाला विश्रांती दे. तुझ्या जिभेला विश्रांती दे आणि ऐक!

तुला हे स्वीकारायलाच हवे. हे तुझ्या मनाच्या रचनेत घुसून तिला फोडायला हवे. मी तुला जे देऊ करतो ते एक आमूलाग्र बदल आहे. मी आत्मा आहे आणि तुला कोणाची सेवा करायची हे निवडावेच लागेल (यहोशवा 24:15). तू देहाची सेवा करशील की आत्म्याची?

स्तोत्रसंहिता 22:9 मधून तुझ्या मनाला सर्वात जास्त काय भिडते? त्याने काही फरक पडतो का? ते तुला काहीच बोलत नाही का? आता मी तुला येथे काय म्हणतो आहे ते सांगू का? होय, दावीदाने ते लिहिले, पण मीच त्याला सांगितले.

"तूच मला उदरातून बाहेर आणलेस." होय, तू येथे माझ्या निवडीमुळे आहेस. तू गर्भातून जन्म घेण्याच्या फार आधी, मी तुझा विचार जन्माला घातला; मी तुझे सगळे दिवस व्यवस्थित ठरवले. मी सर्व गोष्टींचा आरंभ आणि अंत आहे. यात तुझा आरंभ आणि अंतही समाविष्ट आहे.

"तू मला तुझ्यावर विश्वास ठेवायला लावलेस." आणि यातच, तुझ्यासाठीची माझी सर्वात मोठी देणगी आहे. ही माझी योजना आहे: मी तुला निर्माण केले आणि तुला माझ्यावर विश्वास ठेवायला लावले! मग प्रश्न असा उभा राहतो; तू माझ्याशी झगडणे का चालूच ठेवतोस?

प्रेमानेच हा अपरिवर्तनीय नमुना प्रस्थापित केला, यहेज्केल 11:20 मध्ये यावर भर दिला आहे. "मग ते माझे नियम पाळतील आणि माझे विधी काळजीपूर्वक पाळतील. ते माझे लोक होतील, आणि मी त्यांचा सर्वसमर्थ होईन." या धड्यासाठी फक्त सुरुवातीचे शब्द पुरेसे आहेत; "मग ते पाळतील." असे म्हटले आहे का, "मग ते कदाचित पाळतील?" किंवा "मग ते पाळू शकतील?" किंवा "मग त्यांनी पाळावे?" नाही, ते म्हणते, "पाळतीलच!"

जीवनाची माझी देणगी तुझ्या स्वतःच्या स्वातंत्र्याच्या व्यर्थ शोधात बदलू नकोस. तू माझे मातीचे पात्र आहेस. मी तुझ्यासाठी योजलेले काम पूर्ण करीनच. ते माझे जीवन तुझ्या आत आहे. हेच मी तुला दिलेले वचन आहे.

परिष्करणाची आग नेहमी माझ्या घरातच सुरू होते. (1 पेत्राचे पत्र 4:17) जेव्हा मी ही आग माझ्या घरात, माझ्या मंदिरात, तुझ्या शरीरात आणतो (1 करिंथकरांस पत्र 6:19), तेव्हा तुझ्या जीवनाच्या सर्व अंगांचा ताबा मी घ्यावा यात तुला खूप आनंद वाटेल. जेव्हा ही आग तुझ्यावर येईल, तेव्हा मी घेतलेला ताबा पाहून तू आनंदही करशील याची मला पूर्ण खात्री आहे. तरीही, माझ्या लेकरा, आनंदी राहा, कारण नियंत्रण कधीच तुझ्या हातात नव्हते.

कारण न्यायाची सुरुवात सर्वसमर्थाच्या घरापासून होण्याची वेळ आली आहे; आणि जर ती प्रथम आपल्यापासून सुरू झाली, तर जे सर्वशक्तिमानाच्या सुवार्तेचे पालन करत नाहीत त्यांचा शेवट काय होईल? (1 पेत्राचे पत्र 4:17) किंवा तुला माहीत नाही का, की तुझे शरीर हे तुझ्या आत असलेल्या पवित्र आत्म्याचे मंदिर आहे, जो सर्वसमर्थाकडून तुला मिळाला आहे, आणि तू स्वतःचा नाहीस? (1 करिंथकरांस पत्र 6:19)

पुन्हा, प्रश्न हाच आहे, तू यात माझ्याशी का झगडतोस? तुला खरोखर वाटते का, की जर मी यातले काहीही तुझ्यावर सोडले असते, तर तू कधी माझ्याशी एकरूप होऊ शकला असतास? आता उद्धटपणा, मूर्खपणा, आणि मृत्यूची वासना संपण्याची वेळ आली आहे. तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवाल, माझ्या पुत्रांनो आणि कन्यांनो. तुम्ही ठेवालच.