तू नाही, मी

तू माझी वाणी का चुकवतोस? दिवसाच्या प्रत्येक तासाला तू मला ऐकू शकत नाहीस असे तुला का वाटते? मी तुझ्याशी बोलत नाही. मी फक्त आत्मिक गोष्टी बोलतो, जीवन, पवित्रता आणि नीतिमत्त्वाशी संबंधित गोष्टी. मी थेट तुझ्यात ठेवलेल्या आत्म्याशी बोलतो. आणि तू देहाच्या कानांनी ऐकतोस तेव्हा तुला माझी वाणी ऐकू येत नाही.

माझी मेंढरे माझी वाणी ऐकतात आणि मी त्यांना ओळखतो, आणि ती माझ्यामागे येतात. (योहान 10:27) माझी मेंढरे इतर वाण्याही ऐकतात. वासनेला वाणी आहे. मूर्तिपूजेला वाणी आहे. लोभाला वाणी आहे. गर्वाला वाणी आहे.

आतापर्यंत, तुला समजायला हवे की मी तुला शिकवण्यासाठी नमुने वापरतो. हे नमुने रहस्यमय असावेत असा हेतू नाही; उलट, ते शोधण्याजोगे आणि ओळखण्याजोगे असावेत असा हेतू आहे. इथेही वेगळे काही नाही.

माझे ऐक माझ्या लेकरा. मी ज्या वाणीने बोलतो ती कदाचित शांत सौम्य असेल, पण माझ्यावर केंद्रित शांत मन ती मोठ्याने आणि स्पष्ट ऐकेल. तू मान्ना (आत्मिक अन्न) मागतोस तेव्हा मी दगड (समजायला कठीण तत्त्वे) देत नाही (मत्तय 7:7-11). मी तुला सांगितले नाही का की तू मागण्याआधीच मला तुझी गरज माहीत आहे? (फिलिप्पैकरांस पत्र 4:19)

मी प्रत्येक क्षणी तुझ्याशी बोलत आहे. मी नेहमी इथे आहे; नेहमी काळजीत आहे; नेहमी तुझ्यापुढे चांगल्या गोष्टींची योजना घेऊन आहे. तुझ्यासाठी मला ही इच्छा आहे, आणि जरी मी नेहमी तुझ्याभोवती असतो, तुझा मार्ग सरळ करत असतो (नीतिसूत्रे 16:9), तरी तू माझ्याबरोबर राहावेस असे मला वाटते. काळ थोडा आहे. माझ्या वाणीबद्दलच्या उदासीनतेमुळे आशीर्वाद उशीरा येतात.

माझ्या इच्छेनुसार ऐक. मी तुझ्यात ठेवलेल्या आत्म्याने ऐक. माझी भाषा प्रेमाची भाषा आहे, पण विसरू नकोस; जेव्हा शिस्तशिक्षणाची गरज असते तेव्हा माझे प्रेम शिस्तशिक्षणाची मागणी करते.

माझ्याबद्दलचा सर्व संशय कबूल करून तू माझ्याबद्दलचा सर्व संशय संपवू शकतोस. अशा प्रकारे मी तुला बरे करतो. तू कबूल कर; मी बरे करतो. हे फक्त आपल्यामध्ये आहे. माझ्याकडे ये आणि आपण एकत्र, एक होऊन, विजय मिळवू.