बांधलेला आणि सोडलेला

कारण Yahweh ने सर्व माणसांना अवज्ञेत बंदिस्त केले आहे, जेणेकरून तो पुष्कळांवर दया करू शकेल. (रोमकरांस पत्र 11:32)

होय माझ्या लेकरा, अशाच स्थितीत मी तुला सोडले, बेड्या घातलेल्या आणि बांधलेल्या. जोपर्यंत तू पूर्णपणे समजत नाहीस की तू कुठे आहेस, तोपर्यंत मी तुला सोडवू शकत नाही. फक्त कैदीच खऱ्या अर्थाने स्वातंत्र्यात आनंद करतो. फक्त कैदीच स्वतःच्या मर्यादा समजतो.

माझ्यापुढे कबूल कर. मला सांग की तू समजतोस की तू तुरुंगात सुरुवात करतोस आणि तिथून पुढे जातोस. मला सांग की तू तुझी स्वतःच्या बळावर साखळ्या तोडण्याची पूर्ण असमर्थता जाणतोस, अजिबातच! आणि तुला आठवण करून देतो की या साखळ्या तुझ्याच कृतीच्या आहेत, तुझ्याच हातांची (मानसिक धरून ठेवण्याची) आणि हृदयाची (बुद्धीचे केंद्र) कामे आहेत.

मला तुला खऱ्या अर्थाने मुक्त करण्यासाठी, तुला तुझा तुरुंग पाहावा लागेल. तुला समजावे लागेल की तुरुंग हा तू केलेला निवड होता आणि माझ्या दयेशिवाय तू सतत तोच निवडत राहशील. तुझे अंतःकरण तुला फक्त बंदिस्तच करत राहील.

आनंद कर, कारण माझ्या दयेने तुझ्या मृत्यूच्या न्यायावर विजय मिळवला आहे. माझी दया बेड्या काढून टाकते. माझी दया तुझ्या अंतःकरणात नवे गीत ठेवते. खड्ड्यातून (स्वावलंबी विचारांतून) राजवाड्यापर्यंत (स्वर्गीय विचारांच्या एकतेपर्यंत), मी तुला घेऊन येईन. मग मी तुला पृथ्वीवर माझी इच्छा पूर्ण करण्यासाठी मुक्त करेन. तू आज्ञापालनात कार्य करशील आणि तुझ्यासाठी असलेल्या माझ्या योजनेवर प्रेम करू लागशील.

होय, हा आणखी एक नमुना आहे, न ढळणारा नमुना. तू तुझी उणीव कबूल करतोस; मी माझे सामर्थ्य आणि तरतूद आणतो. तू स्वतःच्या बळावर कधीही विजय मिळवू शकणार नाहीस. स्वतःच्या बळावर, तुझी निवड "स्व"ला तृप्त करणे असते. होय, आदामाप्रमाणेच, तू नेहमी अवज्ञा करशील. होय, स्वतःच्या बळावर तू फक्त स्वतःलाच तृप्त करतोस.

मला सांग की तू तुझ्याभोवतीच्या गजांना पाहतोस. मला सांग की तुला तुला बांधणाऱ्या साखळ्यांचा आवाज ऐकू येतो. तेव्हाच आपण काम सुरू करू शकतो. तुझ्यासाठी माझी उत्सुक अपेक्षा आहे. आता चल, सुरुवात करू!