दयाळू

तरी तो दयाळू होता; त्याने त्यांचे अपराध क्षमा केले आणि त्यांचा नाश केला नाही. वारंवार त्याने आपला क्रोध आवरला आणि आपला संपूर्ण कोप जागृत केला नाही. त्याला आठवले की ते केवळ देह आहेत, एक वाहून जाणारा वारा जो परत येत नाही. (स्तोत्रसंहिता 78:38)

तुझ्यावरील माझ्या प्रेमामुळेच मी तुझ्यासाठी दुःखी होतो. पाहा, तुझा राग स्वार्थी वासनेतून उत्पन्न होतो, तर माझा राग तुझ्यासाठीच्या इच्छेतून उत्पन्न होतो. मी जे काही केले ते सर्व चांगले आहे असे मी सांगितले नाही का? (उत्पत्ति 1:31; रोमकरांस पत्र 8:28)

जेव्हा जेव्हा तू माझ्या प्रेमाच्या बागेतून दूर जातोस, तेव्हा माझ्याजवळ फक्त हेच उरते की मी पाहत राहावे, जसे माझी लेकरे दुःखात चालत जातात. तू माझ्या सर्व आशीर्वादांपासून दूर जातोस तेव्हा माझा क्रोध पेटतो. मी शापित लेकरे निर्माण करतो का?

अरे, तुला मला अधिक चांगल्या प्रकारे जाणून घेण्याची किती गरज आहे. माझे मार्ग, तुझ्या मार्गांप्रमाणे नसून, नेहमी चांगुलपणाकडे नेणारे असतात. एखाद्या लहान मुलीने भिंतीवर डोके आपटले तर तिला ते फक्त दुखवेल हे समजावून सांगितल्यानंतरही, तू किती वेळा हे पाहत राहशील?

अशा प्रसंगात तुला सर्वात जास्त काय त्रास देते? अर्थातच, त्या लहान मुलीला ती स्वतःला देत असलेली वेदना पाहणे. काही वेळाने, तू तिला तिच्या इच्छेविरुद्ध थांबवतोस. होय माझ्या मुला, माझ्या लेकरांबाबत मला हेच ओझे वाटते. मी तुला दिलेल्या जीवनात सतत दुःख वाढवण्याची इच्छा. होय, आता तुला समजले.

माझी आज्ञा पाळणे अनिवार्य आहे, परंतु ते केवळ यासाठी की मी तुला अधिक आशीर्वादित करू शकेन. मी अब्बा पिता आहे, आणि मला तुझ्यापेक्षा अधिक चांगले माहीत आहे.

आणि अशा प्रकारे आपण आपला प्रवास एकत्र सुरू करतो.