Як пыл

Калі хто з вас думае, што ён набожны, і не абуздоўвае свой язык, а падманвае сваё сэрца, у таго набожнасць марная. (Якава 1:26)

О Кароль мой, я малюся, каб варта заставалася на маім языку і каб гэтыя вусны не выракалі падману.

Калі іншыя праклінаюць мяне, Ойча, маланчаннем будзе мая рэакцыя. Нагадай мне, што я толькі пыл. Нагадай мне хутка, што маё сцвярджэнне можа паходзіць толькі ад Цябе. Так, іншыя могуць адобрыць мяне, але на колькі часу і навошта? Толькі Твая прыхільнасць напаўняе гэтую маю душу.

Ойча, гэты Дух, які Ты ўклаў у мяне, змушае мяне разважаць пра многае, аднак гэтыя тры прыходзяць на розум часта: 1. Па-першае, Ойча, як удзіва тое, што гэты Дух, які Ты ўклаў у мяне, не ўражаны пахвалою людзей. Так, Дух, які пазначае мяне, сапраўды натхняецца толькі Тваім адабрэннем. О, як я даражу гэтым новым зярнём мудрасці. Я быў створаны для любові, і толькі Твая любоў да мяне ёсць той чыстай любоўю, якую прагне Дух ува мне; 2. Па-другое, Ойча, гэта разбэшчанасць людзей, нават тых, хто называе сябе «братамі». Як хутка яны адварочваюцца. Ты, безумоўна, папярэджваў мяне, што гэта здарыцца, бо яны нават лічаць гэта служэннем Табе (Ян 16:2); 3. Па-трэцяе, Ойча, гэта рэальнасць таго, што я штодзённая мэта для прыслужнікаў, якія ніколі б не разгледзелі магчымасць страціць свае жыцці, каб знайсці Цябе; так, бо я нашу Тваю пазнаку. Іх мэта — знішчаць і шкодзіць Тваім дзецям.

Зноў кажу так, Ойча. Дай мне дух пакоры; хай я буду як пыл для ўсіх людзей, каб я мог здабыць некаторых. Дай мне мудрасць, каб ведаць, калі гаварыць, а калі маўчаць. Я малю Цябе, Кароль мой, каб Ты даў мне гэты найкаштоўнейшы з дароў. Тады я буду служыць Табе ў ціхім пакланенні, чакаючы Тваіх загадаў.