Мая (твая) душа

Пакажы мне шлях, якім я павінен ісці, бо да Цябе я ўзношу маю душу. (Псальма 143:8)

І калі я ўзношу маю душу (розум, волю і пачуцці) да Цябе, Ойча, я пакідаю яе з Табою. Я разумею, што забраць назад маю душу пакідае мяне з занадта многімі дарогамі, занадта многімі выбарамі. Гэта так лёгка зводзіць мяне з вузкай сцежкі.

Колькі разоў я прасіў Цябе весці мяне, Ойча, толькі каб потым змяніць кірунак, каб служыць уласным жаданням? Больш не, Ойча. Больш не, кажу я! Мой уласны шлях вядзе да занадта многіх тупікоў, занадта многіх аварый.

У мяне ёсць гэтае бачанне, Ойча; я бачу, як прапаную назад Табе Дух, які Ты падараваў мне. Я прагну, каб Ты забраў назад тое, што належыць Табе, і больш ніколі не адпускаў. Ніколі не адпускаў гэта нікуды, апроч таго месца, якое жадаеш Ты. Забяры кіраванне. Я аддаю Табе назад гэты Дух ува мне, каб ніколі больш не змяняць яго курс уласным жаданнем «я». Я хачу, каб мяне вялі так, каб пераадолець плоцкі розум, каб толькі духоўны чалавек мог заззяць.

Ойча, акружы мяне Тваёй Духоўнай бурбалкай. Пагрузі мяне цалкам!

Што б Ты ні сказаў, Ойча, я зраблю. Кожная сустрэча, кожнае рашэнне, кожны план дзеяння я аддам Табе. Скажы мне, што рабіць, і гэта будзе зроблена.

І Ойча, я разумею, што часам я павінен зрабіць крок наперад, перш чым Ты загаворыш. У такіх выпадках я складу план і буду рухацца павольна, даючы Табе поўную ўладу змяніць мой курс у любы момант. Да Цябе, Ойча, я ўзношу Тваю (маю) душу.