Здымі пахавальныя пялёнкі

Камень адвалены

Хіба не адвалены камень смерці?
Смурод заменены жыццём.
Хіба не даказана Яго абяцанне?
Твой грэх… Ён даруе!

Выйдзі, кажу Я, здымі пялёнку,
Няхай тыя, хто бачыць, ліхтуюцца.
Здзяры слаі, здымі абгортку,
Хай запануе плод праведнасці.

Ахрышчаны ў Яго смерць… Пахаваны з Ім… Уваскрэшаны з мёртвых… Хадзі ў абноўленасці жыцця… Аб'яднаныя разам у падабенстве Яго смерці… Будзь у падабенстве Яго ўваскрэсення… Наш стары чалавек быў пасаджаны на кол разам з Ім… З грахом пакончана… Больш не рабы граху… Хто памёр, той вызвалены ад граху… Калі мы памерлі з Месіяй, мы будзем таксама жыць з Ім… Лічыце сябе мёртвымі для граху… але жывымі для Усемагутнага… Не прыладамі беззаконня для граху… Прыладамі праведнасці… Грэх не будзе панаваць над вамі… Вызваленыя ад граху… Рабы праведнасці! (Да Рымлянаў 6:3-18)

Разважай зноў над гэтым абяцаннем! Калі Ён памёр, ты памёр; калі Ён уваскрэс, ты ўваскрэс з Ім у новае жыццё. Ты больш не раб граху; ты раб праведнасці.

Ці было цяжэй тым, хто быў побач з Лазарам (душой, якая жабравала, дапамогай Yahweh), паверыць, што ён жывы, чым самому Лазару? Ці быў гэта дрэнны сон, з якога паўстаў Лазар? «Я не магу дыхаць; што гэта за пялёнка на маім твары? Дапамажыце мне; я адчуваю, што задыхаюся». Пастаў сябе там; уяві, што ты на яго месцы. Ты ж і ёсць там, ведаеш!

Калі пакуты смерці акружаюць тваю душу і розум, ты не можаш убачыць выйсце. Усё тваё існаванне можа проста рассыпацца, як пыл, і знікнуць. Ці прымушаўся ты калі-небудзь у сваім розуме нарадзіць новую рэальнасць лепшага месца, лепшага шляху, вышэйшага пакліку? Гэта той самы час!

Устань! Кажу Я, устань! Хіба Ён не абяцаў, што калі ты страціш сваю душу дзеля Яго, ты знойдзеш новае жыццё (Мацвея 10:39)? Лазар мусіў памерці, перш чым уваскрэснуць.

І хай не будзе сумневу, што калі яго пахавальныя пялёнкі былі здзёрты, розум Лазара мог стаць рабом праведнасці. У ім больш не было няпэўнасці; яго жыццё больш не належала яму. Яго новае жыццё было куплена высокай цаной (1-е да Карынфянаў 6:19-20); вынік: ён больш не быў рабом граху.

Ці меў ты свой уласны досвед Лазара? Ці прыйшоў ты да прызнання сваёй поўнай сапсаванасці? Ці меў ты смерць «свайго я» і маліў пра ўваскрэсенне? Няма сумневу, што, калі спытаць, і Лазар, і Yahshua далі б аднолькавае сведчанне пра свае смерці: «Маё новае жыццё вартае смерці майго “я”. Дзеля радасці, пастаўленай перада мной (Да Габрэяў 12:2), я б зрабіў гэта зноў, тысячу разоў». А ты?