Што кесарава?

Тады фарысеі пайшлі і замысліліся, як заблытаць Яго ў размове. І яны паслалі да Яго сваіх вучняў з ірадзіянамі, кажучы: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і вучыш шляху Усемагутнага ў ісціне; і Табе не важна, хто перад Табой, бо Ты не глядзіш на асобу людзей. Скажы нам, дык, што Ты думаеш? Ці дазволена плаціць падаткі кесару, ці не?» Але Yahshua адчуў іх злачыннасць і сказаў: «Чаму вы выпрабоўваеце Мяне, крывадушнікі? Пакажыце Мне падатковую манету». І яны прынеслі Яму дынарый [малую срэбную манету]. І Ён сказаў ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?» Яны сказалі Яму: «Кесара». І Ён сказаў ім: «Аддайце тады кесару кесарава, а Усемагутнаму — Усемагутнага». Пачуўшы гэтыя словы, яны здзівіліся, пакінулі Яго і пайшлі сваёй дарогай. (Мацвея 22:15-22)

Настаў час перагледзець тое, як цябе выхавалі. Не дазволь гэтай магчымасці прайсці міма. Усё, што спатрэбіцца, — гэта дзіцячая вера, калі ты гатовы бачыць. Вера дзіцяці ўзмоцненая нявіннасцю, пакуль яна не сапсуецца і не будзе разбурана меркаваннямі. Дзіця хутка кіўнула б у знак згоды, сутыкнуўшыся з праўдай пра Царства Yahweh. Урэшце, Ён папярэдзіў, што «калі вы не навернецеся і не станеце як малыя дзеці, вы не ўвойдзеце [зразумееце і адчуеце] Царства». (Мацвея 18:3)

Кесар, калі не іншае, дык хітры. І фарысеі лёгка трапілі ў яго пастку. Месія, калі не іншае, дык таямнічы ў тым, як Ён разбурае іх падман. Калі была прынесена срэбная манета з выявай кесара, пытанне Месіі было чыстае і нявіннае (дзіцячае) да самага нутра: «Чый твар і выгравіроўка на манеце?» Тое, чаго не заўважае твой дарослы розум, у тым, што гэтым пытаннем Yahshua не проста абвяшчаў уласнасць у кантрасце да надпісу; Ён таксама выкрываў парадокс.

Як так? Уяві маленькую срэбную манету ў сваёй руцэ. Ты адчуваеш яе; ты бачыш яе там? Цяпер уяві вобраз кесара на манеце і адкажы сабе на гэтае пытанне: «Чыя гэта манета?» Большасць з вас адразу думае: «Кесара!» І ў гэтым парадокс. Калі Yahshua сказаў: «Аддайце Yahweh Yahweh-ава, а кесару кесарава», кесар ужо запраграмаваў вас верыць, што манета належыць яму, і таму ён таксама скраў вашу вернасць.

Сёння дзень, калі мы вырашым гэту справу раз і назаўсёды. Мы зробім гэта так, як зразумела б дзіця, задаўшы некалькі простых пытанняў. Спачатку: «Хто зрабіў срэбра? Хто стварыў срэбра і таму валодае срэбрам?» Далей: «Ці атрымлівае хтосьці права называцца ўладальнікам чагосьці проста таму, што ён адбівае на гэтым свой вобраз?»

Ці было б занадта смела разгледзець тое, што, пакуль самазванец на самай справе фармаваў срэбную манету з сыравіны Yahweh, чаканіў яе і выгравіроўваў на ёй свой твар і надпіс, гэты працэс насамрэч выклікаў пэўнае знос, некаторую страту матэрыялу? Ці не было б тады больш дакладна апісаць змяншэнне маёмасці Yahweh як крадзёж кесарам, а не як уласнасць? Ці было б занадта смела заявіць, што намер такога захопу «маёмасці» Yahweh раўназначны падробцы?

Калі ты не распазнаеш паходжання таго, чым валодаеш, тады ты асуджаны пакланяцца гэтаму (аддаваць гэтаму пашану і вернасць), а не ўшаноўваць яго Творцу (Да Рымлянаў 1:18-25). Ці адбылася гэтая парадыгмальная змена?

Заўсёды памятай, што тое, што належыць Yahweh, — гэта сутнасць, сапраўдная каштоўнасць, а тое, што кесарава, будзе заўсёды толькі ілюзіяй. І калі Yahweh валодае ўсім, тады аддай Yahweh Yahweh-ава і вярні ілюзію кесару.

Заўвага: ты можаш адсочваць ілюзію заснаванай на кесару даўгавой сістэмы ЗША, праверыўшы Нацыянальны Доўг ЗША ў рэальным часе: http://www.usdebtclock.org/