Ні кроку болей

З таго часу Ісус (Yahshua) пачаў тлумачыць вучням Сваім, што Яму трэба ісці ў Ерусалім, і шмат пацярпець ад старэйшын і першасвятароў і кніжнікаў, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць. (Мацвея 16:21)

Як было з Yahshua, Месіяй, так і з табою. Айцец вызначыў колькасць дзён чалавека; Ён вызначыў колькасць яго месяцаў і паставіў мяжу яго жыццю, якую ён не можа пераступіць (Ёў 14:5).

Ці не прадаюцца два вераб'і за медную манету? І ніводзін з іх не ўпадзе на зямлю без волі твайго Айца. А ў цябе і валасы на галаве ўсе палічаны. Дык не бойся: ты вартаснейшы за многіх вераб'ёў. (Мацвея 10:29-30)

Yahweh мае ўладу над кожным жыццём. Гэта нязменны парадак. Не толькі тое, што Ён вызначыў твой пачатак і твой канец, але Ён спланаваў усё, што паміж імі. Патрэбны сур'ёзны духоўны роздум, каб хоць бы задумацца, не кажучы ўжо аб тым, каб зразумець рэальнасць таго, што кожная асобная дэталь твайго жыцця была загадзя зацьверджана яшчэ да таго, як ты фізічна нарадзіўся.

Ты, магчыма, ахвотна прызнаеш сваю вялікую ўдзячнасць за суверэнітэт Айца ў жыцці Yahshua, «што Яму трэба ісці ў Ерусалім, каб пацярпець…» Або нават сваю ўдзячнасць за тое, што «ані маленькая птушка не ўпадзе на зямлю без волі Айца». Але ці не застаецца ўсё яшчэ разрыў, замутнёнае адмаўленне таго, што тое самае датычыцца суверэнітэту Yahweh і ў тваім уласным жыцці?

Ён стварыў цябе для пэўнай мэты, і калі гэтая мэта споўніцца, ты будзеш «скончаны». Yahshua ведаў такую блізкасць. Ці можаш ты ўявіць сабе жыццё, так блізка злучанае з Айцом, што калі Яго мэта ў тваім жыцці споўнена, ты б сказаў: «Скончана [споўнена, завершана]!» (Яна 19:30) Так, Yahshua ведаў такую блізкасць.

Гэтая блізкасць нарадзілася з Яго пастаяннага роздуму: «Не Мая воля! Не Мая воля! Не Мая воля». Гэта гарантавала, што толькі воля Яго Айца (думкі і задумы Yahweh) мела б месца ў Яго розуме, і толькі паводле яе Ён бы дзейнічаў. «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Сын нічога ня можа рабіць Сам ад Сябе, а толькі тое, што бачыць, як робіць Айцец; бо, што творыць Ён, тое падобна творыць і Сын». (Яна 5:19) «Бо Я не ад Сябе гаварыў, а Айцец, Які паслаў Мяне, Ён даў Мне запаведзь, што сказаць і што гаварыць». (Яна 12:49)

І нарэшце, ёсць магутны інструмент, на які Yahshua часта абапіраўся. Ён адыходзіў у пустэльныя [самотныя] мясціны, каб маліцца (Лукі 5:16). І там Ён рабіў вось што — чакаў; Ён ніколі не дзейнічаў сам ад сябе. Ён чакаў, пакуль пачуе голас Айца; і Ён ішоў, як гаварыў Айцец, а калі Айцец маўчаў, Ён не рабіў ані кроку болей.

Сын нічога ня можа рабіць Сам ад Сябе. А ты можаш?

Душа наша чакае Yahweh;
Ён — дапамога наша і шчыт наш.
Бо сэрца [цэнтр разумення] наша ўзрадуецца ў Ім,
Бо мы даверыліся Яго святому Імю.
Няхай будзе, о Yahweh, міласць Твая на нас,
Гэтак жа, як мы спадзяемся на Цябе.
(Псальма 33:20-22)