Гэтыя «дробныя» рэчы

Няхай ніякае сапсаванае слова [брыдкая ці апаганьваючая мова, ні злое слова, ні нездаровая або бескарысная гутарка] [ніколі] не выходзіць з вуснаў тваіх, а толькі такое [маўленне], якое добрае і карыснае для духоўнага росту [настаўлення] іншых, паколькі гэта адпавядае патрэбе і выпадку, каб яно было дабраславеннем і давала ласку [прыхільнасць Yahweh] тым, хто яго чуе. (Да Эфесянаў 4:29)

Сапсаванае, як у сапсаваным маўленні, у гэтым выпадку — азначэнне (прыметнік), што апісвае рэч, як бы «тып» мовы ці гутаркі. Гэта брудныя, брыдкія, недобрыя, гнілыя, бескарысныя, непрыдатныя, нізкаякасныя, смярдзючыя і бязвартасныя словы. І так, гэта, безумоўна, дакладнае адлюстраванне загаду.

Але давай возьмем крыху іншы пункт гледжання, і замест таго, каб азначаць рэч, «маўленне», давай гаварыма пра дзеянне таго, што адбываецца. Нам нагадваецца Якава 2:18, дзе нас вучаць, што простае апісванне веры — не там, дзе моц, а моц — у дзеянні, у рабленні. Гебрайскі пункт гледжання заўсёды ў рабленні.

«Слухай, Ізраіль: Yahweh наш Усемагутны, Yahweh адзін! Ты будзеш любіць Yahweh, свайго Усемагутнага, усім сэрцам сваім [розумам, воляй, намерамі, эмоцыямі], і ўсёй сілай сваёй». (Другазаконне 6:4-5) Гебрайскае «слухай» азначае слухаць і слухацца, чуць словы і потым паказваць сябе паслухмяным ім. Дзеянне — там, дзе моц!

Дык давайце яшчэ раз паглядзім на ідэю «сапсаванасці», на гэты раз з гебрайскага пункту гледжання дзеяння. У чым моц у сапсаваных словах, не проста ў соннам апісанні таго, чым з'яўляюцца сапсаваныя словы? Словы — гэта не проста брыдкае і бескарыснае; яны валодаюць моцай, якая выклікае распад, гніенне, нагнаенне, знясіленне, растапленне, змяншэнне і растварэнне; яны выклікаюць падзенне. Гэта не проста тое, што гэтыя нізкаякасныя словы выходзяць з вуснаў; гэта тое, што яны ствараюць смерць!

Смерць і жыццё ва ўладзе языка, і тыя, хто патурае яму, з'ядуць яго плод [дзеля смерці ці жыцця]. (Выслоўі 18:21)

Зноў нам нагадваецца пра Якава. Так і язык — маленькі член, а выхваляецца вялікімі рэчамі. Глядзі, як вялікі лес запальвае малы агонь! І язык — гэта агонь, свет беззаконня. Язык так пастаўлены сярод нашых членаў, што апаганьвае ўсё цела і запальвае ход прыроды; і сам запальваецца пеклам… Гэта неспакойнае зло, поўнае смяротнай атруты. (Якава 3:5-6, 8)

Сапсаваныя словы выклікалі падзенне! «Ці сапраўды сказаў Усявышні не есці? Вы напэўна не памраце! Жанчына, якую Ты даў мне! Змей мяне падмануў!» (Быццё 3:1, 4, 12, 13)

Адам у нас ведае, што дастаткова адной няправільнай думкі, каб пачалася ўся каскада. За палымі думкамі ідуць палыя словы, якія папярэднічаюць палым дзеянням. Яны выклікаюць распад, гніенне, нагнаенне, знясіленне, растапленне, змяншэнне і растварэнне ўсяго вакол іх. Сапсаваныя словы пачынаюць лавіну разбурэння. Тое, што думае розум, вымаўляе язык, і фізічны свет паслухмяны.

Смерць і жыццё ва ўладзе языка, і тыя, хто патурае яму, з'ядуць яго плод [дзеля смерці ці жыцця]. Гэта бясконцы ўзор, які трэба зразумець і з якім трэба справіцца.

З прыняццем гэтага Святога стандарту прыходзіць непрабачальная рэальнасць, што няма бяздзейных думак, ніякіх дробных слоў, і ніякіх нязначных заяваў. Толькі сапсаванае «сваё я» дазваляе табе думаць, што думкі і словы — гэта дробныя рэчы. «Калі я не забіваю і не чыню пералюб, я добры». Аднак, калі ты ненавідзіш брата свайго ў сэрцы (розуме) або называеш яго дурнем, ты ўжо забіў яго. Калі ты распранаеш тую жанчыну сваімі вачыма ці робіш пажадлівыя заўвагі, ты ўжо ўчыніў пералюб у сэрцы сваім (Мацвея 5:21-30).

Няма бяздзейных думак, дробных слоў ці нязначных заяваў. Была заплачана вялікая цана, каб выратаваць твой розум. Няма нічога горшага, чым зменшыць значэнне таго, што гэтая ахвяра значыла для Yahweh. Даваць сабе месца мець нядбайны язык — гэта як таптаць Яго Сына пад нагамі і лічыць пралітую Яго кроў звычайнай (Да Габрэяў 10:29). Было б лепш табе не нарадзіцца, чым жыць так, быццам твае думкі і словы не маюць для Яго значэння.

Не хлебам адным будзе жыць чалавек, а кожным словам, якое выходзіць з вуснаў Усявышняга. (Мацвея 4:4) Твае словы, як і Яго, маюць моц жыцця і смерці. Чаму б не выбраць жыццё?

Езэкііль прарочыў сухім касцям: «Слухайце слова Yahweh!» І яны ажылі, і сталі на ногі свае, надзвычай вялікае войска (Езэкііль 37:4-10).

Кожная думка мае значэнне, улюбёны, і цяпер павінна быць відавочна, што кожнае слова, што паходзіць з гэтых думак, таксама мае значэнне, кожнае слова. Дык думай жыццё і потым гавары жыццё!