Задумайся пра гэта

«Без прытчы Ён не гаварыў ім, а на адзіноце тлумачыў усё вучням Сваім.» (Марка 4:34)

Ён пражыў «тое самае» жыццё, якое трэба пераймаць. Кожны ўзор, які Yahshua паказаў Сваімі словамі і дзеяннямі, быў кіраўніцтвам да нашай дасканаласці. Маючы гэта на ўвазе, калі мы ўважліва разглядаем Яго служэнне, якое ў выніку мела дасягнуць мноства людзей, мы заўважаем нешта своеасаблівае для нашага ўспрыняцця. Ён паслядоўна аддаляўся ад натоўпаў (Мацвея 15:38-39), а замест гэтага выбіраў раскрываць найглыбейшыя рэчы пра Сябе і Свайго Айца ў найбольш блізкім коле, вылучанай нямногім.

І вось, праз шэсць дзён Yahshua бярэ Пятра, Якава і Яна, брата ягонага, і выводзіць іх адных на высокую гару; і перамяніўся перад імі. І заззяла аблічча Ягонае, як сонца, а вопратка Ягоная зрабілася белая, як святло. (Мацвея 17:1-2)

Каб змяніць свет, Ён аддаляўся ад натоўпаў. Безумоўна, гэта супярэчыць нашым інстынктам, аднак менавіта такая формула Ён выкарыстаў, каб уплываць на мноства людзей. Цікава! Нават калі Ён гаварыў з вялікімі групамі, прытчы былі Ягоным выбраным метадам. Але Ён заўсёды пакідаў раскрыццё глыбейшых таямніц, сакрэтаў Царства, для абраных нямногіх. І прыступіўшы, вучні сказалі Яму: «Чаму Ты гаворыш ім прытчамі?» Ён жа сказаў ім у адказ: «Таму што вам дадзена ведаць таямніцы Царства Нябеснага, а ім не дадзена.» (Мацвея 13:10-11)

Спытай сябе, чаму. Загадзя запраграмаваныя намеры людзей часта прыводзілі нас да памылкі ў настроі «мы павінны выратаваць увесь свет». Мы прыдумляем сабе прызначаныя місіі, верачы, што ўсе «павінны ведаць». У Yahshua ніколі не было такога настрою.

Спыніся і задумайся, што адкрываюць Мацвея 4:34 і 13:10-11? «Вам [нямногім] дадзена ведаць; ім [мноству] не дадзена; калі яны былі адны, Ён тлумачыў усё.»

Yahshua ніколі не трывожыўся, што нехта, каго абраў Ягоны Айцец, будзе згублены. Калі Я быў з імі ў свеце, Я захоўваў іх у Тваё імя. Тых, каго Ты даў Мне, Я захаваў; і ніхто з іх не загінуў, акрамя сына пагібелі, каб спраўдзілася Пісанне. (Яна 17:12)

Гэта было таму, што Yahshua было абяцана, што калі Ён пралье Сваю кроў, то прыйдуць усе тыя, каго Айцец меў намер прывесці. І Слова Айца было ўсім, што Яму калі-небудзь было патрэбна. Вось чаму Ён мог сканцэнтравацца на невялікім унутраным коле з блізкай палкасцю, а часам — толькі на трох, яшчэ бліжэй. Гэтыя нямногія веліканы; гэтыя вопытныя, сталыя мужчыны і жанчыны, якія дзейнічалі ў поўнай сіле Yahweh, адрозніваліся ад мноства, якое наўрад ці было гатова прыняць нешта большае за прытчы. Аднойчы цалкам перакананыя, яны маглі паўплываць на іншых, з кім былі блізкія. І так будзе далей і далей.

У цябе таксама ёсць гэтае абяцанне, улюбёны, для тваёй сям'і; тваіх сяброў; тваёй супольнасці і народа; і хто б ні быў абраны, той будзе адкуплены. Гэта было ўстаноўлена яшчэ да заснавання свету (Да Эфесянаў 1:4).

Задумайся, чаму ты пастаянна спрабуеш «выратаваць увесь свет», у той час як твой уласны ўнутраны свет (тваё сумленне) змагаецца з пытаннем, хто ж такі Yahweh для цябе насамрэч. Ведай, што ты пакліканы быць «сведкам» для Яго і пра Яго. Як ты можаш правільна прадстаўляць Яго ў любой справе, што датычыцца жыцця і святасці, калі ты двудушны ў сваіх перакананнях, словах і дзеяннях? Вядома, гучыць смешна думаць інакш, і ўсё ж, ты служыш, будучы няскладзеным!

Здзяйсняй свой ратунак (удасканаленне свайго сумлення), і тады, магчыма, Ён дазволіць табе сапраўды сведчыць пра Яго. Разбітыя розумы не могуць весці, а сляпыя людзі толькі вядуць іншых сляпых у ямы (Лукі 6:39).