У цішыні

Гэта ў цішыні Ты гаворыш. Гэта ў шэптах, не ў моцным ветры, не ў землятрусе, не ў агні, а ў ціхім тонкім голасе Ты размаўляеш з намі (1-я Царстваў 19:12). Магчыма, з большым вопытам, магчыма, з веданнем таго, што слухаць, я пачуў бы Цябе.

Я сядзеў у самоце ў цішыні шмат дзён і начэй. О, як я прагнуў шэптаў майго Творцы; што заўгодна падыдзе. Прашапчы мне, Абба, хоць бы маё імя; мне патрэбна маё ўласнае сведчанне.

Жаданне палае ўва мне ведаць Твае шэпты; я не магу існаваць, не чуючы іх. Маё сэрца запэўнівае мяне, што я навучуся гуку Твайго голасу. Я прагну гаварыць на мове нашай любові, нашых адносін і нашага сумеснага падарожжа.

Я вычарпаў усё, што свет можа прапанаваць, і нішто з гэтага не прыносіць жыцця; нішто не можа задаволіць. Я ведаю, што ёсць толькі адна Сапраўдная Крыніца: «Улада належыць Усемагутнаму». (Псальма 62:11)

Ойча, я разумею, што менавіта Ты нават надзяляеш чалавека сілай маліцца. І я ведаю, што Тваё слова кажа, што я магу любіць Цябе толькі таму, што Ты першы палюбіў мяне (1-е Яна 4:19). Я хвалю Цябе за тое, што Ты аранжыраваў песню любові ў маім сэрцы; і музыку маёй душы, якая цяпер захапляецца Табою. Твой Дух, што вабіць, усё ставіць на свае месцы.

Цяпер, дазволь мне папрасіць Цябе павесці мяне яшчэ далей? Я досыць мудры, каб ведаць, што Ты ўжо гаворыш, і гэта я павінен пачуць. Ці навучыш Ты мяне чамусьці асаблівага, чамусьці інтымнага?

Вось маё жаданне, Ойча: калі ласка, дай мне вушы, каб чуць, і НІКОЛІ не прапусціць Твой голас; дай мне мову любові, поўную мудрасці; і дай мне суцяшэнне ў тую хвіліну, калі Ты гаворыш, упэўненасць, што гэта Ты! Я не жадаю нічога іншага. Твой голас — гэта ўсё, што засталося, усё, што патрэбна; свет больш нічога не можа прапанаваць.

Працягвай гаварыць са мной, Татачка; я не перастану слухаць у цішыні. Ты кажаш: «Спыніся і ведай, што Я — Усемагутны». (Псальма 46:10) Yahweh, я спыняюся.