За заслонай

Пісанныя ўзоры, ці накрэсленні, схаваны ад прасцяка, ганарлівага і духоўна лянівага. Калі ты дайшоў гэтак далёка ў нашым сумесным часе, то ты, безумоўна, паказаў сябе чалавекам духоўнай трываласці.

Адзін агульны ўзор, які мы паказвалі зноў і зноў, — гэта тое, што патрабуецца вялікая адданасць, каб прымусіць сваё «я» памерці. Іншы — гэта тое, што патрабуецца час, каб зразумець, што няма іншай сілы, акрамя сілы Yahweh, і, гэтак жа важна, што тваё ўнутранае паўстанне, ці «уласная сіла», заўсёды будзе супраціўляцца, каб Ён яго не разбіў. Месца Пісання, якое прыходзіць на розум і гаворыць пра гэта, — з Яна 12:24-25: Калі зерне пшаніцы, упаўшы ў зямлю, не памрэ, то застанецца адно; а калі памрэ, то прынясе многа плоду. Хто любіць душу сваю, той загубіць яе; а хто ненавідзіць душу сваю ў гэтым свеце, той захавае яе для жыцця вечнага.

Ты — гэта зерне, улюбёны. Але яшчэ больш важна тое, што ты вучышся прымаць, што ты — гэта зерне. Менавіта таму мы тут разам. Мы тыя, каму дадзена дазвол увайсці за заслону. Мы прызнаны вартымі, вядома, не сваёй уласнай сілай, а таму, што мы прынялі патрабаванні, якія даюць гэты дазвол.

«Дазвол?» Гэтае Слова да гэтага часу павінна быць табе, як стары сябар: «Ужо не я жыву, а Месія жыве ўва мне». (Да Галятаў 2:20)

Многія пакліканыя, ды нямногія выбраныя. (Мацвея 22:14) Нямногія разумеюць; аднак натоўпы сцвярджаюць, што яны «Ягоныя», а насамрэч проста ідуць за ідалам сваіх уласных марных уяўленняў.

«Не кожны, хто кажа Мне: »Настаўнік, Настаўнік!«, увойдзе ў Царства Нябеснае, а той, хто выконвае ВОЛЮ Айца Майго Нябеснага. Многія скажуць Мне ў той дзень: »Госпадзе [Ваал], Госпадзе [Ваал], ці не Тваім імем мы прарочылі? і Тваім імем выганялі дэманаў? і Тваім імем тварылі многа цудаў?« І тады Я скажу ім прама: »Я ніколі не ведаў вас; адыдзіце ад Мяне, вы, што чыніце беззаконне!«» (Мацвея 7:21-23)

Тыя, хто быў зраздроблены, зерні, пасаджаныя ў ураджайную глебу, раскрыліся і прынясуць багаты плод (Мацвея 13:8). Яны цішэйшыя за іншых, хутчэй гатовыя слухаць і больш схільныя падаваць руку дапамогі. Гэтыя якасці адлюстроўваюць слаўнае жыццё Yahshua Месіі ўнутры. Усё асвятляе адну вялікую ідэю: гэта галоўны ўзор быць зраздробленым, укрыжаваным з Месіем і стаць нязломным для крыўды (Псальмы 119:165). Зерні, «прызнаныя вартымі», хутка кажуць: «Калі б я не быў укрыжаваны з Месіем (Да Галятаў 2:20), я быў бы назаўжды загублены сваім уласным «я»».

Іншыя дазваляюць сабе быць зраздробленымі толькі да пэўнай мяжы, пакуль не адступаюць назад. Яны адмаўляюцца прыняць: «Памерці — значыць набыць». (Да Філіпянаў 1:21) Мы ведаем цану, і мы разумеем, што многія стануць халоднымі (Мацвея 24:12). Але мы таксама павінны прызнаць, што зрабілі б тое ж самае, калі б Yahweh не зрабіў у нас тое, чаго мы самі ніколі б не пажадалі. «Калі б не Твая міласэрнасць, я б таксама адступіў назад».

Калі мы прымаем гэта, мы становімся нязломнымі для крыўды. Мы адчуваем звышнатуральную радасць, усведамляючы: «гэта мог быць я». Гэта тваё сапраўднае новае нараджэнне, тваё разумовае ўваскрэсенне.

Так мала хто быў за заслонай, улюбёны. Памятай, дарога вузкая (Мацвея 7:14)! З кожнай думкай, якая ўваходзіць у тваю свядомасць, памятай пра гэта!