Пакораны

Бо стварэнне было пакорана марнасці не з уласнага выбару, а праз Таго, Хто пакарыў яго, у надзеі, што і само стварэнне вызваліцца ад рабства тленню ў шаноўную свабоду дзяцей Усемагутнага. (Да Рымлянаў 8:20-21)

Ці было стварэнне пакорана марнасці незалежна ад цябе? Хіба ты не адказны? Зусім наадварот, гэта было праз цябе. Хоць ты звязаны сваёй марнасцю, ты не маеш апраўдання. Тваё падзенне выклікала падзенне ўсяго. І менавіта таму «усё стварэнне з нецярплівасцю чакае адкрыцця сыноў Усемагутнага». (Да Рымлянаў 8:19)

Без Майго Сына ты звязаны сваімі ўласнымі выбарамі. Іншымі словамі, ты прымушаны рабіць пэўныя выбары, а не вольны рабіць любы выбар. Мой Сын, таму, прыйшоў як дар, які спыняе цябе ад спробаў выбіраць. Як Мае сыны і дочкі, твая свабода прыходзіць ад адсутнасці выбару. Сапраўдная свабода — гэта не мець іншага выбару, акрамя як слухацца Мяне. Гэтая ідэя павінна працяць і пакарыць кожнага з вас, калі вы схіляеце калені перада Мной, вашым Усемагутным Айцом.

Калі Я прыношу боль, пакуту і страту, гэта дзеля вызвалення Майго народа. Таму радуйся, незалежна ад тваіх абставінаў. Як і твая плоць, твае выбары асобна ад Мяне з часам згніюць. Тое, што цяпер здаецца табе такім цудоўным, вядзе толькі да смерці.

Калі Я казаў табе, што Мой Сын — твой прыклад, ці не разумеў ты, што гэта будзе азначаць, што «ты» мусіш быць прыбраны? Наколькі многа з цябе павінна быць прыбрана, каб Мой Сын сфармаваўся ў табе? (Да Галятаў 4:19) Наколькі малым ты павінен стаць, каб Ён мог стаць большым? (Яна 3:30) Пакута, якую Я прыношу, застаецца толькі пакуль галіна не прынясе плод. Бо калі першы плод святы, то і ўся маса святая; і калі корань святы, то і галіны. (Да Рымлянаў 11:16)

Ты натуральна не абраў бы шлях, які вядзе да праведнасці. Але Я завяршу Сваю справу ў табе, з тваёй супрацай ці без яе (Да Філіпянаў 1:6). Дасканалую нявесту Я абяцаў Майму Сыну, і дасканалую нявесту Ён атрымае.

Мае шляхі і думкі вышэйшыя за твае (Ісая 55:9), аднак ты паводзішся так, нібы павінен зразумець усё, што Я раблю ў табе. Так, Я — Усемагутны, і ўсё добрае прыходзіць ад Мяне. Ці было б табе так цяжка зразумець, што нават тыя часткі, якія цябе расчароўваюць, дасканала ўваходзяць у Мой план для твайго жыцця? Мы ужо бывалі тут, улюбёны, і мы будзем прыходзіць сюды зноў, пакуль слава Майго Сына не будзе даведзена да дасканаласці ў табе.

Я сказаў табе праўду; Я чакаю радасці, пакуль пакута пачынаецца. Вера — вось тое, што Мне падабаецца, і вера — гэта тое, што патрабуецца, каб ахвяраваць сваім розумам (асабістымі пачуццямі), нават падчас тваіх змаганняў. Твая ахвяра гаворыць так: «Мая пакута — мой абавязак, бо я пакутую толькі ад уласнага жадання. Я ўсім абавязаны Yahweh. Ён заслугоўвае Сваёй хвалы і атрымае яе, незалежна ад маёй сітуацыі».

Зноў кажу, улюбёны, без веры ты не можаш дагадзіць Мне (Да Габрэяў 11:6).