Разарваны

Гора вам, пастыры, якія пасвіце саміх сябе! Ці ж не павінны пастыры пасвіць авечак? (Езэкііль 34:2) Ці не казаў Я табе, што твая непаслухмянасць азначае тваё скіданне? (Ераемія 23:3-4)

Ты прапаведуеш і вучыш пра ратаванне загінулых, а тым часам твая чарада, вялікая ці малая, рассеялася і блукае бязмэтна (Ераемія 23:1-2). Тваё сэрца пазнае слабых і заблуканых «авечак», аднак адзіная твая ахвяра дзеля іх — гэта словы. Ты не знаходзіш ні часу, ні асабістых намаганняў, каб даказаць, што словы праўдзівыя. Усе твае намаганні спыняюцца праз канфлікты ў тваім раскладзе.

Хто сказаў табе, што Мне патрэбныя вусны для натоўпаў? Ратаванне — Маё, і калі б ты быў уважлівы, ты адмовіўся б ад заклікаў да алтара і замяніў бы іх на суполкі роздуму. Уяві сабе многіх з Маіх выбраных, кожнага з унікальнымі дарамі і талентамі, якія разам працуюць дзеля адзінства.

Сённяшнія пастыры не стануць заўтрашнімі, і заўтрашніх пастыраў не будуць усхваляць натоўпы. Замест гэтага Я узношу забойцаў, пералюбнікаў, распусніц і мытнікаў, а ты шукаеш пасведчанняў. Дакладней, ты шукаеш тых, хто пагаджаецца з тваім мысленнем.

Ты крычыш пра свабоду, знойдзеную ў Сыне Маім, а сам абцяжарваеш народ Мой чалавечым вучэннем. Ты перарасцягваеш дары, якія Я ўклаў у цябе, звыш іх прызначэння, і бярэш на сябе самавольныя цяжары ў надзеі, што яны выглядаюць святымі. Ты выкарыстоўваеш сваё наведванне царквы, колькасць служэнняў ці «колькасць духоўных дзейнасцяў», якія ты забяспечваеш, як паказчыкі тваёй адданасці Мне. І потым чакаеш, што за гэтым пойдзе Маё дабраславенне. Чым больш людзей ты закранаеш сваёй «занятасцю», тым большым, як табе здаецца, з'яўляецца тваё памазанне.

Мяне гэта не ўражвае. Шукайце найперш Царства — было настаўленнем Сына Майго! (Мацвея 6:33) Дурнота, кажу Я! Многія людзі хочуць, каб ім казыталі вушы (2-е да Цімафея 4:3) тваімі эмацыйнымі прамовамі. Я — Той, Хто ратуе; і для гэтага ты Мне не патрэбны.

Перастань так стараўся ратаваць іншых загінулых, калі сапраўды загінулы штодня глядзіць на цябе з люстэрка. Усе, у каго ёсць вушы чуць, — падпарадкуйцеся, або гэта будзе адарвана ад вас.

Добрую ацэнку тваіх пастырскіх здольнасцяў заўсёды можна вызначыць з дапамогай моцных пытанняў. Замест таго, каб казаць чалавеку, што ты яго любіш, спытай яго, ці адчувае ён тваю любоў. А потым зрабі немагчымае: спытай яго, ці калі-небудзь гэтая любоў яго падводзіла.