Самадастатковасць

Я мушу стаць пастаянна слабым (не пакладацца на «сваё я»), каб стаць пастаянна моцным (пакладацца толькі на Яго). Слабы і пакорны роўна моцны! (2-е да Карынфянаў 12:10) Аднак прыроднае жаданне (жаданне, накіраванае на эга) — сказаць: «Мне трэба быць моцным!» Але гэта не правільны ўзор.

Паглядзі на Таго, у Каго плявалі, каго білі, мучылі і забілі. І Ён вытрымаў усё гэта дзеля «радасці, што чакала Яго наперадзе». (Да Габрэяў 12:2) Каб адкупіць людзей, Ён стаў нічым. Ён не стаў моцным у плоці, а магутным у Духу!

Але як жа мае «прыродныя таленты»? Хіба я не павінен выкарыстоўваць свае дары? Лепшае пытанне, якое трэба задаць сабе, — гэта пытанне пра матывацыю тваіх учынкаў. Ці сіла, якую табе далі, — для здзяйснення тваіх уласных мэтаў? Вось у чым суцяжнасць пытання: ці твае мэты накіраваныя на задавальненне твайго «свайго я»? Ці адважымся мы запаволіцца, каб пераканацца, што нашы мэты супадаюць з мэтамі нашага Тварца? Гэта заўсёды былі Яго таленты, Яго дары.

У мінулым хуткія і рашучыя дзеянні рабіліся без разгляду такога пытання, як гэта: «Ойча, што Ты хочаш, каб я рабіў з здольнасцямі, якія Ты мне даў?» Ён забраў у мяне ўсё, каб пастаянна выпальваць гэтае пытанне ў цэнтры майго розуму. Усё, што не было ад Яго, было ўзрушана да асновы, выдалена! Гэта не мусіла адбывацца такім чынам. Гэта не «МУСІЛА» адбывацца такім чынам! Разумееш? Усё, што зроблена не ад Яго і не праз Яго, церпіць няўдачу. Гэта будзе выдалена; гэта абернецца супраць цябе.

«Выдаленне таго, што можа быць скалынута, — гэта значыць створаных рэчаў, — каб засталося тое, што не можа быць скалынута». (Да Габрэяў 12:27) Суд пачынаецца ў Яго доме (у цэнтры твайго сумлення). Так, гэта значыць — ты; перш чым будзе суджаны хтосьці іншы, будзеш суджаны ты. Ты будзеш першым у чарзе. (1-е Пятра 4:17)

Так шмат было дадзена, і так шмат чакаецца. Стаўся да Мяне сур'ёзна. Спыніся! Запаволься! Прымірыся! Пакайся! Тады Ён абяцае вячэраць з табой на свяце любові пастаяннай радасці (Адкрыццё 3:19-21).

Вярніся зараз жа. Ты зробіш гэта ў любым выпадку — прымусова ці добраахвотна. Яго любоў абяцае, што ты гэта зробіш.

Я ведаю, што ўсё, што робіць Усемагутны, будзе трываць вечна; нічога нельга да гэтага дадаць і нічога ад гэтага адняць. Усемагутны робіць гэта, каб людзі баяліся Яго. (Эклезіяст 12:14)