Найвышэйшай важнасці

Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі зерне пшаніцы не ўпадзе ў зямлю і не памрэ, яно застаецца адно; але калі яно памрэ, яно прыносіць багаты плён. (Ян 12:24)

«Гэта не маё жыццё!» Май гэты розум у сабе, дзіця Маё. Гэта пачатковая кропка для ўсяго: усіх надзей, мар, амбіцый, мэтаў і мысленняў. Калі падмурак закладзены няправільна, усё пойдзе крыва. Знайдзі хвіліну і абдумай гэтае паняцце, бо гэта адзіны шлях да сапраўднага жыцця.

Ці спадзяешся ты на рэчы без Майго адабрэння? Ці марыш ты пра рэчы, якіх Я ад цябе не прасіў? Ці падрываюць твае амбіцыі Маю волю? Калі ў цябе ёсць мэты, дзе ты іх узяў? Чый розум кіруе ўсім гэтым?

Паслухай Мяне! Гэта будзе для цябе вельмі, вельмі цяжка, але гэта павінна быць зроблена. Адкуль Я ведаю, што гэта будзе цяжка? Я зрабіў гэта такім. Гэта вузкі шлях, шлях сапраўднага жыцця. Гэта павінна быць рашэнне, якое ты прымаеш. Прымі яго цяпер, інакш ты толькі пазней зразумееш, колькі болю прынесла твая адтэрміноўка. Вырашы, чыё гэта жыццё, тваё ці Маё.

Калі ты адказаў правільна, значыць ты ведаеш, што трэба зрабіць. Як толькі ты прызнаеш, што тваё жыццё — Маё, дзіця Маё, будзь гатовы адпусціць яго хутка. Спытай Мяне пра свае мэты і паглядзі, ці Я іх адобру. Калі не, адпусці. Усе твае надзеі павінны быць пакладзены да Маіх ног. Пастаў мэту адпусціць усё, на што ты спадзяваўся. Папрасі Мяне вярнуць тое, што заўсёды было ад Мяне, і адпусціць усё, што не было.

Так, гэта смерць. Я прызнаю, што гэта страшнае месца для цябе. Гэта месца, у якім ты цалкам вырашаеш, кім Я з'яўляюся для цябе. Ці Я — Той, Хто Ёсць? Ці Мае абяцанні сапраўдныя? Ці дам Я табе сапраўднае жыццё? На ўсё гэта дае адказ тваё рашэнне адпусціць. Ты павінен адпусціць.

Я паслаў Майго Сына і Мой Дух, каб дапамагчы, але ты павінен зрабіць першы крок. Прызнай перад Мною, што Я маю дазвол рабіць усё, што Я захачу, з тваім жыццём.

Я люблю цябе. Я стварыў цябе для гэтага моманту. Здайся Мне. Я не хлушу. Я не раню. Здайся, і Я пакажу табе сапраўднае жыццё. Больш ніякіх здагадак пра тое, хто Я. Здайся.

У Ім таксама мы атрымалі спадчыну, будучы наканаваныя паводле намеру Таго, хто ва ўсім дзейнічае паводле рады Сваёй волі. (Да Эфесянаў 1:11)