Sevginin Nitelikleri (11)

"Sevgi gerçekle sevinir!" (1. Korintliler 13:6) Sevgi gerçekle sevinir, dolayısıyla Yahweh gerçekle sevinir!

Ve kişisel iradeyi temsil eden Pilatus, insanlara sunulan akıl kurtuluşunu temsil eden Yahshua'ya, "Gerçek nedir?" dedi (Yuhanna 18:38). Bu en başta gelen soru değil mi? Çünkü seni özgür kılan gerçeği bilmekse (Yuhanna 8:32), onu bilmen zorunludur!

Gerçeğin İbranice kökeni şunu tarif eder: sağlamlık, güvenilirlik, kesinlik, inşa etmek, desteklemek ve beslemek. Gerçek bizi temelden (ruhsal algının başlangıç aşaması) dağ tepesine (yücelmiş bilince) götürür. Yahweh'in bu gerçeği bir yolculuktur.

Yahshua, gerçekte ve gerçekle yaşanmış bir hayatın örneğidir. Ayrıca biliyoruz ki O özgür kılındı ve içlerinde bu yetkin özgürlüğü bulma şansı da verilecek olanlar için standardı belirledi. "Oğul kimi özgür kılarsa, o gerçekten özgürdür." (Yuhanna 8:36) "Ve boyunduruğunu [akıl kazığını] taşımayan ve [gerçekte] Benim [akıl kurtarıcısının] ardımdan yürümeyen kimse, Benim öğrencim olamaz." (Luka 14:27)

"Benlik" Kutsal gerçeği kavrayamaz, ve her gün kazığa çakılması gereken şey tam olarak bu kişisel iradedir. İşkence kazığı, Ruhsal olanla bedensel olanın buluştuğu yerdir.

Bize kalıp verildi; gerçeği kendi anlayışınla algılamaya çalışma (Süleyman'ın Özdeyişleri 3:5). Her gün, her saat, hatta her an, Gerçeği engellemeye çalışan "benliğin" her arzusunu yok etmelisin. "Benim isteğim değil, Senin isteğin olsun" (Luka 22:42), gerçeğin doruğudur, ve dolayısıyla sevginin Kutsal bir sütunudur.

Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi seveceksiniz. Sizi sevdiğim gibi, siz de birbirinizi seveceksiniz. Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla, [bütün insanlar] benim öğrencilerim olduğunuzu [birbirinize sürekli sevgi gösterdiğinizde] bilecektir. (Yuhanna 13:34-35)