Doğal Olarak Sevmek

Abba, Sana olan sevgimin doğal hale gelmesini nasıl da özlüyorum. Övgü ve tapınmadaki itaatimin bana nefes gibi, oksijen gibi olmasını arzuluyorum. Sevgimin hiç durmamasını, bilinçli olarak hiç düşünmem gerekmeyen bir şey olmasını özlüyorum. Uyanıkken de uykudayken de, orada olmasını.

Seni göremediğimiz için mi aradığımız bu sevgi bu kadar çok çaba gerektiriyor? Kendi yolumuzu Seninkinden daha çok istediğimiz için mi? Oğlunun ölümü yüreğimizde ve canımızda bize somut gelmediği için mi? Kendini bizden kasıtlı olarak mı saklıyorsun? Oğlunun dökülen kanı iman eden herkese yaşam verse de, bu gerçeği rastgele mi ele alıyoruz?

Şunu biliyorum Baba; şunu itiraf etmeliyim: Söylediğin her sözün gerçek olduğuna ve bunun yaşamıma uygulandığına yalnızca inanmak için ihtiyaç duyduğum zaman miktarı beni üzüyor! Ve, Senin sözünün beni gerçekten daha yüksek yerlere götüreceğine. İman düzeyinin bu seviyesine geçmeyi arzuluyorum Baba. Sağlıklı korkuya, hayranlığa, güvene ve sevgiye götüren itaati arzuluyorum. Duam, bütün bu nitelikleri Sana karşı kazanmam ve bunların nefes almak kadar doğal olması.

Bir itirafım daha var Abba. Bu kadar çok arama ve Seni bulmak için bu kadar çok çabadan sonra, merak ediyorum; Seni tam olarak geçip gitmiş miyim? Çok fazla çaba gösterip yeterince dinlenmiyor muyum? Sevgini nasıl alacağımı biliyor muyum Baba? Bilinçli düzeyin ötesindeki nedenlerden ötürü, sevgini kabul etmeye isteksiz miyim?

İtirafım şu; bu soruların cevabını bilmiyorum Baba. Varlığımı Seninle neden dolduramadığımı bilmiyorum. Bazen, benden saklanıp saklanmadığını merak ediyorum. Bir hırsızın saklandığı gibi değil, ama dışarı fırlayıp "İşte Buradayım. Gerçeğim. Senin için gerçekten buradayım," diye bağırmayı sabırsızlıkla bekleyen bir Baba gibi.

Bunu arzuluyorum Baba. Eğer hatadaysam, beni düzelt ki Seni bulabileyim. Beni tanıyorsun; Sana neden feryat ettiğimi biliyorsun. Endişeliysem, bu Senin içindir. Uyuyamıyorsam, bu Seni düşündüğüm içindir.

Belki de, Senden bunu isteyebilirsem; Seninle özel bir dilimiz olabilir mi, işitip Seninle iletişim kurabileceğim bir dil. Sözünün şöyle dediğini biliyorum, "Koyunlarım sesimi işitir, Ben onları tanırım, onlar da Beni izler." (Yuhanna 10:27) Bunun, hiç kuşku duymadan, bütün ikinci düşünceler sonsuza dek gittikten sonra Seninle iletişim kurabileceğim anlamına geldiğine inanmama yardım et. Bu, samimi, güçlü ve güvenli bir şey olabilir mi? Nefesim gibi olabilir mi?

Bunu isterim Baba. Bu isteği ayaklarının dibine bırakıyorum. Öyle olsun.

Sevmeyen, Kudretli Olan'ı tanımaz, çünkü Kudretli Olan sevgidir. (1. Yuhanna 4:8)