Bildiğim Şey Bu

Gerçekten ne zaman "özgür" olabilirsin? Karmaşık ama aynı zamanda çok basit. Bu sadece bir "benlik" farkındalığı meselesi. Özgürlük ancak egonun bedensel doğanın bir parçası olarak var olduğunu ve bedensel doğanın tam bir kötülük olduğunu fark etmekten gelebilir.

Bunun farkındalığını, Yahweh'nin Ruhu'nun vicdana ekilmesiyle birleştir, ve böylece özgürlük fikri bir gerçekliğe dönüşür, ama henüz gerçekleşmemiştir. Pavlus "beden ile Ruh"tan söz eder ve burada anlatılmakta olan cevabı kısmen ortaya koyar. Evet, cevap şu basit düşüncede yatar: "Bedende olanlar Her Şeye Gücü Yeten'i hoşnut edemezler. Ama içinizde Kudretli Olan'ın Ruhu yaşıyorsa, siz bedende değil, Ruh'ta yaşıyorsunuz demektir." (Romalılar 8:8-9)

Şimdi anlıyorum ki, "benliğim" (bedensel doğam) hakkındaki her şey, O'nun benim için istediği her şey olabilmem için azalmalı. Azalmalıyım! (Yuhanna 3:30) Bu, özgürlük örneğinin kesinlikle önemli bir bileşenidir ve içimdeki her düşünceyi dönüştürmelidir; ama örneğin bütünü değildir.

Bir sonraki adım, birinci adıma itaatten gelir; "Kendi başıma hiçbir zaman iyi olamam, asla!" gerçeğini kabul etmek. Bu örneğin bu bölümünü sürekli kabul ederek, bilince yeni bir gerçeklik doğar ve şöyle bir şeye benzeyecektir:

"Baba, dönüşüme hazırım, düşünce hayatımın her alanında bedenselden ruhsala tam bir geçişe hazırım. İlk önce beni yeterli kılanın, içimdeki Ruhun'un varlığı olduğuna inanıyorum. Ve sonra Sen beni dönüştürüp özgür kıldığında, bunun sürekli farkındalığı içimde şu itirafı uyandıracaktır; 'Bunu Sensiz asla yapamazdım, ne de bu iyiliği ve saflığı Sensiz hiç isteyebilirdim.'"

Bu gerçekten çok—mükemmel!