నా అత్యుత్తమ మంద

ఆ బాధపడుతున్నవాడు, అతను నావాడు. ఆ ఏడుస్తున్నవాడు, అతను నావాడు. ఆ తిరస్కరించబడినవాడు, అతను నావాడు. ఆ భయపడుతున్నవాడు, అతను నావాడు.

"ఆరోగ్యవంతులకు కాదు, రోగులకే వైద్యుడు అవసరము" అని నేను మీతో చెప్పలేదా? (లూకా 5:31)

సహజ సామర్థ్యం నాకు అనవసరం. నేను హృదయంపై (బుద్ధి కేంద్రం, మనస్సు) మరియు ఆధ్యాత్మిక రూపాంతరం అనే విషయాలపై దృష్టి పెట్టాను. మూఢత్వం (అహం నడిపించే మనస్సు) నుండి జ్ఞానానికి (నీతి నడిపించే మనస్సు) రూపాంతరం చెందడమే నాకు మహిమను తెస్తుంది. "రోగులుగా" నా దగ్గరకు వచ్చేవారు సరిగ్గా సరిపోతారు, ఎందుకంటే రోగులు కాకపోతే ఇక ఎవరు రావాలి?

మీ వీరులు నాకు ఏమీ కాదు. మీ ప్రసిద్ధులు కూడా నన్ను ఆకట్టుకోరు. మీ జ్ఞానులు, వారందరూ నిజమైన జ్ఞానం లేనివారే. నా ధూళి దాని సహజ స్థితిలో ఉన్నందున నేను ఆకర్షితుడను కాను. విరిగిన, పశ్చాత్తాపం గల ఆత్మే నన్ను సంతోషపరుస్తుంది (యెషయా 66:2).

పాత సృష్టి నుండి కొత్త సృష్టికి, అదే నాకు నచ్చే రూపాంతర ప్రాజెక్టు. నా గొప్పతనపు లక్షణాలు వినయం, శాంతి, జ్ఞానం, మరియు ఆత్మలో ఆనందం, మనుషులు విలువైనవిగా భావించేవి కావు. పతనమైన మనిషి డబ్బు, హోదా, మరియు ఇతర మనుషుల నుండి ప్రశంసను జరుపుకోవడానికే ఇష్టపడతాడు.

ఈ మాటలు మిమ్మల్ని కలవరపెడితే, మీరు మింగివేయబడే ప్రమాదంలో ఉన్నారు. అవును, మీరు మందను విడిచిపెడితే నేను మిమ్మల్ని కాపాడలేను. తోడేళ్లు, సింహాలు మీ కోసం వేచి ఉన్నాయి, మరియు మీ రుచి వాటికి తెలుసు, ఎందుకంటే మీరు చాలాకాలంగా వాటికి ఆహారంగా ఉన్నారు. నా మంద తన కాపరిని ఎరుగును. నా మంద నా సంరక్షణను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టదు; నా సంరక్షణ వదిలిపెట్టడానికి భయపడతాయి.

నేను చూసినట్లు విషయాలను చూడండి. నా జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకోండి. లోకపు విలువలకు బదులుగా నా నీతిని కోరుకోండి. నేను ఆమోదించినదానినే నేను ఆశీర్వదించగలను, మరియు మీ శరీర కోరికలకు నేను వ్యతిరేకంగా నిలబడతాను. లొంగిపొండి! ఏ మూల్యమైనా చెల్లించి నాకు లొంగిపొండి.

నేను మీ కోసం ప్రణాళిక వేసినది మీరు ఊహించలేరు; అది మీరు అడగగలిగినదానికంటే, ఊహించగలిగినదానికంటే ఎక్కువ. నేను మీ కోసం సిద్ధం చేసిన బల్ల నుండి ఒక్క ముక్క రుచి చూసినా, మీరు నాతో భోజనం చేస్తారు, మరియు మళ్ళీ పంది తొట్టె నుండి తినరు.

అంతట వాడు వెళ్లి ఆ దేశపు పౌరులలో ఒకనిపొంటి కూడుకొనగా వాడు వానిని పందులను మేపుటకు తన పొలములలోనికి పంపెను. పందులు తినుచున్న ప్రబ్బలతో తన కడుపు నింపుకొనవలెనని వాడు ఆశపడెను గాని యెవడును వానికేమియు ఇయ్యలేదు. అయితే బుద్ధి వచ్చినప్పుడు వాడు, "నా తండ్రియొద్ద ఎంతోమంది కూలివారికి అన్నము సమృద్ధిగా ఉన్నది, నేనైతే ఆకలిగొని చచ్చిపోవుచున్నానే!" అనుకొనెను. (లూకా 15:15-17)