సమర్పణ

కొన్నిసార్లు నేను ఆయనకు అంతా ఇచ్చేశానని అనుకుంటాను, నా ఇష్టం వల్లనైనా లేక ఆయన బలమైన హస్తం చేత బలవంతం చేయబడినా. అయినప్పటికీ, నేను ఇప్పటికీ కొత్త ఆశలతో కూడిన కొత్త రోజును కలగంటాను; నాకు ప్రణాళికలు ఉన్నాయి. వాస్తవానికి, ఆశలు, కలలు, ప్రణాళికలు లేఖనానుసారమైనవే, కానీ ఆయన తన ఇష్టానుసారం అధిగమించడానికి వాటిని Yahwehకు అప్పగించాలి; మనం ఇలా చేయకపోతే, మనం నిజంగా మన స్వంత ఎజెండాలను ఏర్పరచుకుని, మన జీవితాల కొరకు మన వ్యర్థ ప్రణాళికలను ఆయన గౌరవించాలని ఆశిస్తున్నాము.

మన ఆశలు, కలలు, ప్రణాళికలు ఆయన నుండి వచ్చినవని మనం గట్టిగా నమ్మినప్పటికీ, పరీక్షింపబడినప్పుడు కొనసాగడానికి మనం తరచుగా పోరాడుతాము. భవిష్యత్తులో ఏముందో తెలియని భయం ఆయనపై మన నమ్మకాన్ని మసకబారుస్తుంది; మనం కలగనేవి జరుగుతాయని నమ్మడం తరచుగా రోజంతా మనకు ఉన్న ఏకైక ఆశ. కొన్నిసార్లు మనం కలగనేది చాలా అద్భుతమైనది, అయినా చాలా అపరిచితమైనది, పోరాటం చాలా గొప్పది, కావున మనం చేయగలిగినదల్లా వెనుకకు నిలబడి మన పూర్వికులు చాలాకాలం క్రితం అందుకున్న మాటలు అందుకోవడమే; "ఈ గొప్ప సమూహమునుబట్టి భయపడకుడి దిగులుపడకుడి; యుద్ధము మీది కాదు సర్వశక్తునిదే." (2 దినవృత్తాంతములు 20:15)

మనస్సు పదార్థంపై అధికారం చేయడం విశ్వాసంలో ఒక పెద్ద భాగం, ఎందుకంటే మన శరీరసంబంధమైన మనోభావాలను నిరంతరం నూతనపరచుకోవడమే జ్ఞానాన్ని దాని సౌందర్యమంతటిలో స్వీకరించడానికి మనకు వీలు కల్పిస్తుంది. అది మన వాస్తవాలను తిరిగి ఆలోచించుకోవడానికి, మన సృష్టికర్త వాస్తవాలకు అనుగుణంగా మారడానికి వీలు కల్పిస్తుంది, ఇదంతా "నీ మార్గములు మా మార్గముల కంటె ఉన్నతమైనవి" (యెషయా 55:8-9) అని ప్రకటిస్తూ.

తనను తాను సర్వాధిపతిగా లేదా "స్వయం" సృష్టించినట్టు భావించే స్వార్థపూరిత మనోభావం కంటే, సృష్టించబడినవాని మార్గాన్ని నేను వ్యక్తిగతంగా ఎన్నుకుంటాను. మీలో కొందరు ఇది మరీ తీవ్రమైనదని అనుకోవచ్చు, బదులుగా మీ స్వంత ఎజెండాలకు ఇంధనం అందించడాన్ని ఎన్నుకుని, వాటిని మీ మనస్సులో ఆయన నుండి వచ్చిన "నిశ్చయతలు లేదా దిశానిర్దేశాలు" అన్నట్టు రూపొందిస్తారు. మన ప్రణాళికలు తప్పకుండా ఆయన ప్రణాళికలేనని మనల్ని మనం ఒప్పించుకునేది రాజీపడటం ద్వారానే, అదే సమయంలో ఆయన అంగీకరిస్తాడా అని అడగడానికి మనం ఎన్నడూ ఆగము, మనకు ఊపిరి, జీవితం ఇచ్చే ఆయన నిజంగా మన క్రియలను ఆమోదిస్తాడా అని ఎన్నడూ విచారించము;

Yahweh, నీ యెదుట నా ఆత్మను ఎత్తుకుంటాను. నిన్ను మాత్రమే నమ్ముకోవాలని నేను ఆరాటపడుతున్నాను. నా ఆశలను, నా కలలను, నా ప్రణాళికలను, నా భయాలను, నా కుటుంబాన్ని నీకు అప్పగిస్తున్నాను. అవును తండ్రీ, నేను నిన్ను పూర్తిగా ఇంకా తెలుసుకోని, నమ్మని భాగాలు నాలో ఉన్నాయని ఒప్పుకుంటున్నాను. నా మనస్సులోని ఆ మసకబారిన ప్రాంతాలలోనే నేను చూడగలిగినది, తాకగలిగినది, రుచి చూడగలిగినది, వాసన చూడగలిగినది, వినగలిగినది మాత్రమే నమ్ముకుంటాను.

కేవలం స్పృశ్యమైన విషయాలచే ఇంధనమిచ్చే నా అబద్ధపు విశ్వాసాన్ని దాటి, కనబడని సాక్ష్యంపై ఆధారపడిన సారాంశం గల నిజమైన విశ్వాసానికి నన్ను తరలించడానికి సహాయపడు (హెబ్రీయులకు 11:1). నీవు నన్ను ఎంతగా వ్యాపింపజేస్తావంటే కనబడనిది కూడా స్పృశ్యమయ్యే కొత్త రోజు కొరకు నేను ఆశించడానికి, కలగనడానికి, ప్రణాళిక వేయడానికి కూడా అనుమతించు. నీవు వాస్తవంగా వ్యక్తపరచలేని దేదీ లేదు కాబట్టి ఇది సాధ్యమని నేను నమ్ముతున్నాను. నీకు ఏదీ అస్పృశ్యం కాదు!