ఇది నాకు తెలుసు

నీవు నిజంగా ఎప్పుడు "స్వేచ్ఛగా" ఉండగలవు? ఇది సంక్లిష్టమైనది, అయినా చాలా సరళమైనది. ఇది కేవలం "స్వయం" గురించిన గ్రహింపు విషయం మాత్రమే. అహం నీ శరీరస్వభావంలో ఒక భాగంగా ఉందని, మరియు ఆ శరీరస్వభావం సంపూర్ణ దుష్టత్వంతో కూడుకున్నదని గ్రహించడం నుండి మాత్రమే స్వేచ్ఛ రాగలదు.

దీని అవగాహనతో, మనస్సాక్షిలో Yahweh ఆత్మను నాటడాన్ని జతచేస్తే, దానితో, స్వేచ్ఛ అనే భావన ఒక గ్రహింపుగా మారుతుంది, కానీ ఇంకా సాధించబడలేదు. పౌలు "శరీరము వర్సెస్ ఆత్మ" గురించి మాట్లాడి, ఇక్కడ వివరించబడుతున్న సమాధానంలో కొంతభాగాన్ని బయలుపరుస్తాడు. అవును, సమాధానం ఈ సరళమైన ఆలోచనలో ఉంది: "కాబట్టి శరీరసంబంధులైనవారు సర్వశక్తుని సంతోషపెట్టనేరరు. అయితే సర్వశక్తిమంతుని ఆత్మ నిజంగా మీలో నివసించినయెడల మీరు శరీరసంబంధులు కాక ఆత్మసంబంధులై యున్నారు." (రోమీయులకు 8:8-9)

ఆయన నా కోసం కోరుకునేదంతా అయ్యేందుకు నా "స్వయం" (శరీరస్వభావం) గురించినదంతా తగ్గిపోవాలని నేను ఇప్పుడు గ్రహిస్తున్నాను. నేను తగ్గిపోవాలి! (యోహాను 3:30) ఇది స్వేచ్ఛ మాదిరికి ఖచ్చితంగా ఒక కీలక భాగం, మరియు లోపలి ప్రతి ఆలోచనను మార్చాలి; కానీ ఇది మాదిరిలో సంపూర్ణత కాదు.

తర్వాతి అడుగు మొదటి అడుగుకు విధేయత చూపడం నుండి వస్తుంది; "నా మటుకు నేను ఎన్నటికీ మంచివాడిని కాలేను, ఎన్నడూ!" అనే గ్రహింపు. మాదిరిలోని ఈ భాగాన్ని నిరంతరం అంగీకరిస్తూ ఉండటం ద్వారా, మనస్సాక్షిలో ఒక క్రొత్త వాస్తవికత జన్మిస్తుంది, మరియు అది ఇలా వినిపిస్తుంది:

"తండ్రీ, నేను రూపాంతరానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను, నా ఆలోచనా జీవితంలోని అన్ని రంగాలలో శరీరసంబంధమైనదాని నుండి ఆత్మసంబంధమైనదానికి పూర్తి మార్పు. నాలో నీ ఆత్మ ఉండటమే మొదట నన్ను అర్హునిగా చేస్తుందని నేను నమ్ముతున్నాను. మరియు నీవు నన్ను రూపాంతరం చేసి స్వేచ్ఛగా చేసినప్పుడు, దానిని నిరంతరం గుర్తించడం నాలో ఈ ఒప్పుకోలును రేకెత్తిస్తుంది; 'నేను దీనిని ఎన్నడూ చేయగలిగేవాడిని కాదు, నీవు లేకుండా ఈ మంచితనాన్ని, పవిత్రతను నేను ఎన్నడూ కోరుకొనేవాడిని కూడా కాదు.'"

ఇది చాలా—పరిపూర్ణం!