118వ రోజు

ఈ క్రొత్త సంగతి

ఈ సందేశం స్వయంచాలకంగా అనువదించబడింది మరియు తప్పులు ఉండవచ్చు.

నీలో పెరుగుతూ,
నీవు, నాలో పెరుగుతూ,
ఒక ఆత్మ లేస్తూ,
వెలుగు చీకటిని తరుముతూ,
నీలోపల.
రసాయనాలు మారుతున్నాయి,
ఆలోచనా ప్రక్రియలు మారుతున్నాయి,
మనోభావాలు చెదిరిపోతున్నాయి.
తీవ్రంగా, అయినా అణచుకున్నట్టు…?

తీవ్రంగా, అయినా అణచుకున్నట్టా? ఇంకా మిగిలిపోయిన ఈ సంగతి ఏమిటి, ఈ అణచుకోవడం? ఇదే ప్రధాన సమస్య, కాదా? తండ్రీ, నీవు నాలో వదిలిపెట్టిన శరీరపు ముక్క ఇదేనా? ఇది ఉండాల్సిందేనా? ఇది ఎప్పటికీ ఉంటుందా?

ఇంకా పూర్తిగా సాధించని విజయంలో సంతోషించాలనే కోరికతో నా హృదయం (మనస్సు) పేలిపోతోంది. నేను అలా చేయాలా? ఇంకా పని మిగిలియుండగా నేను పూర్తిగా సంతోషించాలా? ఈ అణచుకోవడం తెలివైనదా, జ్ఞానయుక్తమా, ఆత్మ నడిపించేదా? "ఇది నిజమేనా; తండ్రీ, నిజంగా నీవేనా?" అని అడిగే ఒక స్వరం ఉంది. ఈ అణచుకోవడం సందేహమా? ఇది జ్ఞానమా? ఇది సురక్షితంగా అనిపిస్తుంది, అయినా సందేహాస్పదంగా అనిపిస్తుంది. తండ్రీ, దీనిని వేళ్ళతో పెరికివేయి.

నేను నిజమైన స్వేచ్ఛను కోరుకుంటున్నాను, లోతైన స్వేచ్ఛను. నీ ఎదుట మోకరించి తన కత్తిని అప్పగించే యోధుని అణచుకోని స్వేచ్ఛను, లేదా నీవే తన నిజమైన భర్తవని గ్రహించే కన్యను కోరుకుంటున్నాను. ప్రతిదానిలో నీకు లోబడాలని, నా స్వంత ప్రయత్నాలలో గొప్పలు చెప్పుకోకుండా ఉండే జ్ఞానంతోపాటు కోరుకుంటున్నాను. నాలో నీ కార్యాన్ని గురించి మాత్రమే గొప్పగా చెప్పుకోవాలనుకునే హృదయంతో నన్ను నింపు. "ఆయనే ఇది చేశాడు. చూడండి. నా నాన్నను చూడండి. ఆయన నిన్ను ఎప్పుడూ బాధపెట్టనివ్వడు."

నేను దీనిని వ్రాస్తున్నప్పుడు కన్నీళ్ళు కారుతున్నాయి. నా కలం కాగితాన్ని తాకుతున్నప్పుడు, నాలోని బాలుడు నా భూసంబంధమైన తండ్రి గురించి ఆ మాటలను ఎన్నడూ పలుకలేకపోయేవాడినని గ్రహిస్తున్నాడు. నా చిన్ని హృదయాన్ని కాపాడకుండా బాధపెట్టిన వ్యక్తి గురించి నేను అలాంటి మాటలు ఎలా చెప్పగలను? నేను అతనిని క్షమిస్తున్నాను, మరియు నన్ను క్షమించమని అతని అవసరం నాకుంది. ఈనాడు గొప్ప ప్రేమ ఉంది, అయినప్పటికీ అణచుకోవడం యొక్క పొడిగింపులు ఇంకా మిగిలియున్నాయా అని నేను ఆశ్చర్యపోతున్నాను.

తండ్రీ కాదు, ఈ అణచుకోవడాలు తెలివైనవి కావు, జ్ఞానయుక్తమైనవి కావు, ఆత్మ నడిపించేవి కావు. ఇది క్రొత్త స్థలానికి అడుగుపెట్టవలసిన సమయం; నా జీవితంలో మొదటిసారిగా, కాపాడే, బాధపెట్టని తండ్రి నాకు ఉన్నాడని వ్యక్తిగత రుజువు పొందే క్రొత్త సంగతిలోకి. ప్రేమకు తగనప్పుడు కూడా నన్ను విడిచిపెట్టని నాన్న నాకు ఉన్నాడు. ఇక తిరస్కారం లేని, ప్రేమ తండ్రి నుండి కేవలం స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉండే క్రొత్త జీవితాన్ని నేను శాశ్వతంగా జీవించగలను.

నాలో ఉన్న ఈ అణచుకోవడం ఏమిటి? రా నాన్నా. రా.

ఆయన ఆశపడు ఆత్మను తృప్తిపరచి, ఆకలిగొనిన ఆత్మను మంచితనముతో నింపును. (కీర్తనల గ్రంథము 107:9)