కరుణామయుడు

అయినను ఆయన కరుణగలవాడు; ఆయన వారి దోషములను క్షమించి వారిని నశింపజేయలేదు. మాటిమాటికి ఆయన తన కోపమును అణచుకొనెను, తన సంపూర్ణ ఉగ్రతను రేపలేదు. వారు కేవలం శరీరులని, తిరిగిరాని గాలివలె గతించిపోవువారని ఆయన జ్ఞాపకము చేసికొనెను. (కీర్తన 78:38)

నీ మీద నాకున్న ప్రేమ కారణముగానే నేను నీ కొరకు దుఃఖపడుచున్నాను. చూడు, నీ కోపము స్వార్థపు కోరిక నుండి పుట్టుచున్నది, కాని నా కోపము నీ కొరకైన ఆశ నుండి పుట్టుచున్నది. నేను చేసినదంతయు మంచిదని నేను చెప్పలేదా? (ఆదికాండము 1:31; రోమీయులకు 8:28)

నీవు నా ప్రేమోద్యానవనము నుండి తొలగిపోయిన ప్రతిసారి, నా బిడ్డలు బాధలోనికి వెళ్లుట చూచుటయే నాకు మిగిలిన ఏకైక మార్గము. నేను నీ కొరకు సిద్ధపరచిన అన్ని ఆశీర్వాదములను వదలి నీవు వెళ్లిపోవుచుండగా నా కోపము రగులుకొనును. నేను శాపగ్రస్తులైన బిడ్డలను పుట్టించుచున్నానా?

నీవు నన్ను మరింత బాగుగా తెలిసికొనవలెనని ఎంతగా ఆశపడవలెనో! నీ మార్గములవలె కాక, నా మార్గములు ఎల్లప్పుడు మేలు వైపుగానే నడచుచున్నవి. ఒక చిన్న బిడ్డ గోడకు తలబాదుకొనుట వలన తనకే బాధ కలుగునని ఆమెకు వివరించిన తరువాత కూడ, ఆమె అట్లు చేయుట నీవు ఎన్నిసార్లు చూతువు?

ఇటువంటి సందర్భములో నిన్ను అత్యధికముగా కలవరపరచునది ఏది? అవును, ఆ చిన్నపిల్ల తనకు తానే కలిగించుకొనుచున్న బాధను చూచుటయే. కొద్దిసేపటికి, ఆమె ఇష్టములేకున్నను నీవు ఆమెను ఆపుదువు. అవును నా బిడ్డా, నా బిడ్డల విషయములో నన్ను భారపరచునది ఇదియే. నేను నీకిచ్చిన జీవితమునకు బాధను జతచేయవలెననే నిరంతర కోరిక. అవును, ఇప్పుడు నీవు గ్రహించుచున్నావు.

నాకు విధేయత తప్పనిసరి, అయితే అది నేను నిన్ను మరింతగా ఆశీర్వదించుటకే. నేను అబ్బా తండ్రిని, నాకు నీకంటె బాగుగా తెలియును.

కావున మనము మన ప్రయాణమును కలిసి ఆరంభించుచున్నాము.