Dłużni komu?

Czyż nie jest to właśnie to, co pociesza cię aż do głębi twojej duszy? Czyż nie ma tego w naszej wzorcowej modlitwie: „Odpuść nam nasze długi, jak i my odpuszczamy naszym dłużnikom?” (Ewangelia według św. Mateusza 6:12) Przebaczenie długu to usunięcie bólu, wyrzutów sumienia, winy i wstydu; pal kaźni pokrył wszystkie zobowiązania. To właśnie ono przywróciło twoją duszę do życia; prawdziwego życia, życia odkupionego.

A jednak cesarz umieścił w twoim umyśle, a przez to na twoich barkach, biliony dolarów, i wciąż rosnące, brzemię długu. Jest ono obecne przy każdym rachunku z karty kredytowej, przy każdej pożyczce, przy każdym podatku, przy każdej daninie, przy każdym wzroście cen „towarów i usług” oraz przy każdej wiadomości wspominającej o „stanie gospodarki”. Jest ono dosłownie obecne przy każdym zakupie.

A jednak słowa Yahweh mają na celu wprowadzić jasność tam, gdzie panuje zamęt. Mają sprawić, że twoje jarzmo będzie lekkie, a brzemię niewielkie (Ewangelia według św. Mateusza 11:30). Mając to na uwadze, spójrzmy na nowo na to, co znaczy „Oddać cesarzowi to, co jest cesarskie” (Ewangelia według św. Mateusza 22:21).

To uległo „umerykanizowaniu”! Tak właśnie stało się z twoim umysłem, gdy zgodziłeś się na myśl, że każdy, kto określa się mianem „przywódcy”, musi więc być ustanowionym przez Boga „władzą zwierzchnią”. Jeśli dom podzielony przeciw sobie nie może się ostać (Ewangelia według św. Łukasza 11:17), to jak to możliwe, by Ten, który przeznaczył cię do wyzwolenia od wszelkich długów, miał ustanowić władze, które nakładają na ciebie biliony „dolarów” długu? Czy jest jakaś zmienność albo cień odwrócenia się (List św. Jakuba 1:17) w Tym, którego nazywasz „Panem”?

Posłuchaj głosu Yahweh, umiłowany: „Jeśli ogłaszam, że każdy, kto trzyma dług przeciw tobie, jest niegodziwy (Mt 18: 32-33), to czy wybrałbym przywódców, którzy nakładają niemożliwy do udźwignięcia dług na barki twoje i dzieci twoich dzieci przez niezliczone pokolenia?”

A jednak jak łatwo dałeś się złapać w pułapkę cesarza, wierząc, że „Oddajcie cesarzowi to, co jest cesarskie!” oznaczało, iż jesteś mu winien posłuszeństwo. Przeciwnie, brzemię, które czujesz w swoim umyśle z powodu zobowiązań stworzonych przez cesarza, jest brzemieniem cesarza. A więc, w posłuszeństwie Jego przykazaniu, oddaj cesarzowi to, co jest cesarskie!

Uwaga: dolary amerykańskie są w istocie „banknotami Systemu Rezerwy Federalnej”. „Banknot” nie jest prawdziwym pieniądzem; jest instrumentem dłużnym typu I.O.U. Czy nosisz dług w swoim portfelu?