दृष्टिकोन

माझ्या प्रिय लहानग्या, मी तुझ्याशी काहीतरी शेअर करू का, असे काही जे तुला उचलेल आणि सांभाळेल? मी नेहमी तुझे ऐकतो. जेव्हा मी "नाही" म्हणतो तेव्हाही मी तुझे ऐकतो. होय, माझ्याकडे पूर्ण नियंत्रण आहे.

जेव्हा तू खालच्या दरीतून पर्वताचे शिखर पाहतोस, तेव्हा मला तुझी आवडती प्रार्थना ऐकू येते. "मला परत त्या शिखरावर घेऊन जा!" माझे उत्तर बऱ्याचदा, "नाही," माझ्या लेकरा. का? असा कोणता पालक असतो जो मुलाला शिस्त लावतो आणि लगेचच त्याला आधीपेक्षा चांगल्या जागी परत आणतो? अशा कृतींचा परिणाम म्हणजे लाडावलेली मुले.

ईयोबला जे मिळाले ते तो पात्र होता का? होय, ईयोब त्याच्या मार्गातील चूक पाहायला आणि पश्चात्ताप करायला पात्र होता (ईयोब 42:6). मी चुका करत नाही. मी संकटांना परवानगी देतो; ती मोठा उद्देश साधतात. संकटे चिकाटी आणि परिपक्वता निर्माण करण्यासाठी शिस्त लावतात. (याकोबाचे पत्र 1:2-8 वाच)

मी तुला असे सांभाळीन. मी तुला जे शब्द बोलतो ते असे नमुने प्रकट करतात जे तुला नवीन दृष्टिकोन द्यायला हवेत. हे नमुने माझे मार्ग शोधण्यासाठी आणि जाणण्यासाठी मार्गदर्शक आहेत. माझ्या लेकरांना ओळखता आणि जाणता येतील असे माझे नमुने रचलेले असल्याने (मत्तय 13:11), ते ओळखणे म्हणजे धैर्याने माझ्याकडे येण्याची संधी आहे (इब्रीकरांस पत्र 4:15-16).

आता ऐक; तुझे मन शांत कर. जर तू पर्वत चढू शकतोस, तर मी तो काढून टाकावा का? जर मी तुला शिखरावर नेले, तर शिखरावर तू उभा राहशील. त्याचप्रमाणे, जर तू शिखरावर चढलास, तर शिखरावर तू उभा राहशील. पण जर हे तुझ्या प्रयत्नाशिवाय तुझ्यासाठी केले गेले, तर तुझ्या विश्वासाला काय लाभ होईल, "हे जाणून की तुझ्या विश्वासाची परीक्षा धीर उत्पन्न करते आणि धीराने आपले पूर्ण कार्य करावे, यासाठी की तू परिपूर्ण आणि संपूर्ण व्हावेस, कशाचीही उणीव न ठेवता." (याकोबाचे पत्र 1:3-4)

हा एक नवीन दृष्टिकोन आहे. स्पष्टतेसाठी नव्या अभिषेकासह हा एक नवीन दिवस आहे, अशी स्पष्टता जी शहाणपणासोबत आणि समजुतीसोबत येते. (याकोबाचे पत्र 1:5)

माझ्या प्रिय लेकरा, बघ, आपण शिखरावर जात आहोत. हे अटळ आहे. एकदा हे साध्य झाले की आपण एकत्र उभे राहू. मी तुला पोसीन. मी तुला मदत करीन. मी तुझा मार्गदर्शक होईन. एकही केस गळणार नाही. एकही हाड मोडणार नाही. माझ्या लेकरा, चढ, सर्वोच्च उंचीपर्यंत. मी तुझी वाट पाहत आहे.