मी शंका घेतो, तरीही मी विश्वास ठेवीन

जीवनातील सर्व रहस्ये एकाच कल्पनेत सामावली जाऊ शकतात—विश्वास! आपण खरोखर आपल्या निर्मात्यावर विश्वास ठेवतो का? आपण खरोखर त्याला त्याच्या शब्दावर घेतो का? आपण मस्तकीय ज्ञानापासून विश्वासाकडे, आपल्या समजापलीकडील गोष्टींकडे, संक्रमण केले आहे का? दुसऱ्या शब्दांत, आपण संभाव्य विश्वासापासून निश्चित कृतीकडे गेलो आहोत का?

जर आपण खरोखर निर्मात्यावर विश्वास ठेवला असता, जर आपण खरोखर त्याला त्याच्या शब्दावर घेतले असते, तर आपण कधीही घाबरलो नसतो, कधीही आनंद गमावला नसता, आणि कधीही शंका घेतली नसती.

माझ्या बंधू-भगिनींनो, मी तुम्हांला वर्षानुवर्षे ओळखतो. माणसाचा मार्ग तुमच्यामध्ये आहे. होय, तुम्ही मला सांगता तुमचा विश्वास आहे, पण मला तुमच्यावर विश्वास बसत नाही. मला आता तसे करता येत नाही. तुमच्या विश्वासाने तुम्हांला पार पलीकडे जाऊ दिलेले नाही; तो कृतीतील विश्वास बनलेला नाही. अशा विश्वासासोबत मला आता जगता येत नाही; मला त्याहून अधिक विश्वास ठेवावा लागेल.

माझे मन फक्त एकाच विचारावर केंद्रित आहे. "Yahshua कधी कशाची काळजी करत होता का? त्याने कधी पित्याच्या निखालस चांगुलपणाबद्दल शंका घेतली का?" नाही! नाही! नाही हेच उत्तर आहे; आणि याचा अर्थ असा की बागेत, जेव्हा त्याला शंका घेण्याचा मोह होऊ शकला असता, तेव्हा शंका प्रकट होण्याआधीच त्याने त्याच्याशी झुंज देऊन ती जिंकली.

मलाही या ठिकाणी पाऊल टाकावे लागेल, नाही, खरे तर उडी मारावी लागेल, आणि आधी माझी शंका कबूल करणे हाच तिथे पोहोचण्याचा एकमेव मार्ग आहे. मला माझ्या मनात माहीत आहे की मला ज्या जीवनासाठी बोलावले आहे ते मिळवण्याचा त्याचे मार्ग हाच एकमेव मार्ग आहे; आता मला माझ्या विश्वासाला कृतीत उतरवावे लागेल.

पित्या, कृपया माझ्यामध्ये खरा विश्वास जन्माला घाल. मला त्याच्या शुद्धतम स्वरूपातील विश्वास हवा आहे, कृती करणारा विश्वास. तू जे काही सांगतोस ते सर्व खरे आहे हे फक्त तूच मला दाखवू शकतोस. अब्बा, ते सर्व खरे आहे हे मला दाखव. जो खरोखर विश्वास ठेवू इच्छितो, ज्याला आपला विश्वास प्रकट झालेला पाहायचा आहे, त्याच्यासाठी तू काय करशील ते मला दाखव.