आत्मविश्वासपूर्ण नम्रता

नम्रता, होय. खोटी नम्रता, नाही! तुला कोणी सांगितले की सौम्यता म्हणजे दुर्बलता? तू न केलेल्या गोष्टींसाठी माफी मागणे, किंवा प्रत्येकाने तुला आवडलेच पाहिजे असे मानणे. तुला कोणी सांगितले की नम्रता म्हणजे शारीरिक, आध्यात्मिक किंवा भावनिक दृष्ट्या गरीब परिस्थितीत जगणे? सौम्यता म्हणजे शक्तीहीनता नाही, तर प्रत्यक्षात नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य आहे; आत्मविश्वासपूर्ण नम्रता!

एक असा होता जो एकेकाळी माणूस म्हणून जगला आणि त्याने नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य दाखवले. अत्याचार? तुला कोणी सांगितले की Yahweh वरील तुझ्या प्रेमाचे चिन्ह म्हणून तू अत्याचार सहन करावा अशी अपेक्षा आहे? "पण Yahshua ने सांगितले आपला अंगरखा आणि झगा दे. त्याने त्यांना आपल्यावर थुंकूही दिले आणि त्याने त्यांना क्षमाही केली," तू म्हणतोस.

होय, हे बरोबर आहे, आणि जेव्हा त्यांनी त्याला मारण्याचा प्रयत्न केला तेव्हा तो अनेकदा "त्यांच्यामधून नाहीसाही झाला" (लूक 4:30; योहान 8:59). त्याला "आपली वेळ माहीत होती;" त्याच्याकडे नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य होते.

शहाणपण मिळव! समज मिळव! जे काही पित्याला अधीन असलेल्या अंतःकरणाने (मनाने) केले जाते ते सामर्थ्यशाली आणि योग्य आहे. तुझ्यासाठी वगळता, Yahshua कोठेही माफी मागतो हे शोधून दाखव, तो म्हणतो, "पित्या, त्यांना क्षमा कर…" त्याच्या निष्पापतेमुळे माफी मागण्याची गरजच उरली नाही. पवित्रतेसाठी कोण माफी मागतो? हाच मुद्दा आहे! अनेकांनी दावा केला की Yahshua मुळे त्यांना दुखावले, त्रास दिला आणि इजा झाली, पण त्याला अधिक चांगले माहीत होते. त्याच्याकडे नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य होते.

खोटी नम्रता असुरक्षिततेतून येते, आणि असुरक्षितता नाकारल्या जाण्यातून. आणि हे असेच चालत राहते.

खांबावर मारले जाण्याच्या संदर्भात, Yahshua ने लज्जेकडे दुर्लक्ष केले, "कारण त्याच्यापुढे ठेवलेल्या आनंदासाठी" (इब्रीकरांस पत्र 12:2). पित्याशी असलेल्या त्याच्या नात्यामुळे त्याला जे करायला सांगितले होते त्याचा गाभा, आणि त्याच्या मार्गात जे काही उभे होते ते सतत आठवत राहणे शक्य झाले. अनेकांच्या पापांसाठी Yahshua मरावा ही Yahweh ची इच्छा होती. तुला आणि मला हे मरण अर्पण करण्यात Yahweh ला खूप आनंद मिळतो (इब्रीकरांस पत्र 2:10). Yahshua ला आपल्या पित्याचे अंतःकरण माहीत होते, कारण आपला यज्ञ होण्यातही त्याला आनंद मिळाला.

त्याला हेही माहीत होते की अशा प्रकारे, निःसंकोच आज्ञापालनाने पित्याची सेवा केल्याने, त्याला स्वतःला त्याचे शत्रू म्हणवणाऱ्यांवरही अधिकार प्रस्थापित झाला. वास्तवात, त्याचे स्थान इतके प्रतिष्ठित होते की त्याला कोणीही शत्रू असू शकत नव्हता. त्याच्याविरुद्ध कोणीही किंवा काहीही येऊ शकले असते ते फक्त त्याच्या परवानगीनेच. त्याच्याकडे कधीही मलाखिमच्या सैन्यांना बोलावण्याची क्षमता होती, तरीही त्याने कधीच तसे केले नाही (मत्तय 26:53). त्याच्याकडे नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य होते.

त्याला ज्या सत्तांशी तो व्यवहार करत होता त्या माहीत होत्या आणि त्याला माहीत होते की पित्याने त्याच्या वतीने करू शकणाऱ्या कोणत्याही गोष्टीपेक्षा माणूस कनिष्ठ आहे. त्याला शंका नव्हती. त्याने आपल्या मारेकऱ्यांना, तुला आणि मला, पूर्ण अंतःकरणाने क्षमा केली. त्याने ते सुदृढ मनाने केले. त्याने कोणताही द्वेष न ठेवता ते निवडले. त्याच्याकडे नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य होते.

तुला हे व्यावहारिक व्हावे म्हणून एक उदाहरण देऊ. कोणीतरी दावा करतो की तू त्याला दुखावलेस, जरी तुझा तसा हेतू नव्हता. सुरक्षित असलेली व्यक्ती, जी पित्याशी जवळून जोडलेली आहे आणि जिला नम्रता समजते, ती कदाचित असे म्हणेल. "तुझा गैरसमज झाला याबद्दल मला वाईट वाटते. तुला दुखावण्याचा माझा हेतू नव्हता. मी काय म्हणालो ते समजावून सांगू का?" या व्यक्तीला त्या गैरसमजामुळे अस्वस्थ किंवा कोणत्याही प्रकारे दुखापत होत नाही. त्यांच्यासाठी हे तिथेच संपते.

खोटी नम्रता दाखवणारी असुरक्षित व्यक्ती कदाचित असे बोलेल. "नाही, नाही. मला माफ कर. मला खूप वाईट वाटते; माझा तसा अर्थ नव्हता. कृपया मला समजावू दे."

त्यांची स्वीकृत आणि समजले जाण्याची गरज ही यापुढे नम्रता राहत नाही, तर असुरक्षितता बनते. जोपर्यंत त्यांना पुन्हा "स्वीकारल्यासारखे वाटत" नाही तोपर्यंत ते सतत माफी मागत राहतील. त्यांना जे निराकरणासारखे भासते ते मिळेपर्यंत ते हे ओझे दिवसेंदिवस, आठवडोन आठवडे वाहून नेतील, तरीही ते कधीच खरोखर मिळत नाही.

Yahweh हीच तुझी सुरक्षितता आहे! त्याच्या जवळ जग आणि तो तुझे अंतःकरण खऱ्या नम्रतेने भरेल, आत्मविश्वासपूर्ण नम्रतेने, जी नियंत्रणाखालील परिपूर्ण सामर्थ्य आहे.