एका बंदिवानाचे हे आवाज

पृथ्वीवरील सर्व लोकांनो, आक्रोश ऐका. आवाज ऐका; ते तुम्हाला ऐकू येतात का? जे ऐकू शकत नाहीत त्यांच्यासाठी एक कटू दिवस येत आहे. त्याची हाक एक कर्णा आहे, पण हे युद्धाचे ढोल आहेत, जनसमुदायासाठीची एक युद्धघोषणा. तुम्ही कोणाच्या बाजूला आहात ते निवडा. मनुष्याचे अंतिम युद्ध जवळ येत आहे, असे युद्ध जे बंदुका आणि दारूगोळ्याने जिंकले जाणार नाही. पृथ्वीचे आवाज तुम्हाला ऐकू येतात का? जे ऐकत नाहीत त्यांना धिक्कार असो.

माझ्यासाठी वैयक्तिकरीत्या, मी माझ्या मुलीला तिच्या आईकडे रडताना ऐकतो, तरीही मला ते फक्त फोनवरूनच ऐकू येते. माझ्या मनात मी तिला उचलतो आणि तिला झोका देतो. आता ती माझ्याजवळ आहे म्हणून तिला हसू आवरत नाही. मला माझ्या मुलाचे हसणे मागे ऐकू येते. त्याचा आवाज आधीपेक्षा जाड झाला आहे, बासरीपेक्षा अधिक भारदस्त; तो माझा पहिला मुलगा आहे, माझा छोटासा माणूस.

मी त्याला घट्ट धरतो; माझे मन त्याला धरून ठेवते. माझे हृदय त्या सर्वांकडे पाहते; शब्द आपोआप बाहेर येतात. "कृपया माझ्याशिवाय मोठी होऊ नकोस." तिचा आवाज मृदू होतो, त्याचा अर्थ मला कळतो. तिला खंबीर राहायचे आहे, तरीही तिला माझी गरज आहे. नाही, मी तिथे नाही, पण मी तिच्याजवळ गुडघे टेकून, माझ्या बोटांनी तिचे अश्रू पुसत आहे.

माझ्या कुटुंबाचे आवाज मला किती गोड वाटतात; ते ऐकून मला खूप काळ झाला आहे. सगळे एकमताने, प्रत्येकजण आपापला आवाज करत आहे. कोणीही ऐकू शकेल असे ते सर्वात सुंदर आवाज आहेत. मी ऐकतो त्या आवाजांबद्दल मी कायमचे बोलत राहू शकतो, कारण त्यांची किरकिरसुद्धा माझ्यासाठी गोड संगीत आहे. माझ्यातील एक ज्वाला त्यांना ऐकण्यासाठी जळत आहे, माझ्या हृदयाचे आवाज. ते तुम्हाला ऐकू येतात का?

हे सर्व घडत असताना आणखी एक आवाज हाक मारत आहे. तो असे म्हणणारा आवाज आहे, "मला ते मिळू शकतील का?" थंड उन्हाळ्याच्या रात्री कुजबुजणाऱ्या वाऱ्यासारखा, आत्म्याचा आवाज पुढे बोलत राहतो. "जोपर्यंत मी प्रथम येत नाही, तोपर्यंत मला जाणण्याची इच्छा, तुझ्या हाडांना कळ लावणारी ती इच्छा; ती कधीच पूर्ण होणार नाही. मीच तुझे सर्वस्व असलो पाहिजे. माझी जागा काहीही घेऊ शकत नाही."

हा आवाज नवे आवाज घेऊन येतो. तो माझ्या जिवाचे आवाज घेऊन येतो जेव्हा तो ओरडतो, "अब्बा, मला हे कसे करावे हे कळत नाही." मी त्याच्या दयेची याचना करत असताना तूही माझ्यासोबत आवाज उंचावशील का?

म्हण, "तुझाच मार्ग आहे; आम्हाला त्याकडे ने. कारण जे नेहमीच तुझेच होते ते आम्ही तुला कसे देणार नाही. आम्हाला क्षमा कर Yahweh, तरीही आम्हाला त्यास धरून ठेव. आम्ही इथे आहोत, तुझ्या बाहूंत विसावलेले आहोत, हेच तुला पुढे जाण्याची परवानगी देते. आम्ही तुझी लेकरे आहोत; आम्हाला माहीत आहे की आम्हाला हे केलेच पाहिजे. तुझे कार्य होत असताना आमच्यासाठी गा. आम्हाला तुझा गोड, गोड आवाज ऐकव. गा अब्बा, गा."

"जो कोणी आपल्या बापाला किंवा आईला माझ्यापेक्षा जास्त प्रेम करतो तो माझ्या योग्यतेचा नाही, आणि जो कोणी मुलाला किंवा मुलीला माझ्यापेक्षा जास्त प्रेम करतो तो माझ्या योग्यतेचा नाही." (मत्तय 10:37)