माझ्यासाठी प्रार्थना नाहीत

माझ्या लेकरांनो, तुम्ही पाहिले का,
मी स्वतःसाठी प्रार्थना केल्याचे?
"माग आणि मिळेल" हे माझ्यासाठीही होते का,
की हा नमुना फक्त तुमच्यासाठीच होता?
गेथशेमानेची कल्पना कर; माझी भीती काय होती?
माझ्यापुढे ठेवलेल्या आनंदासाठी, माझे पुनरुत्थान इतके जवळ होते!
कदाचित तेव्हा, जेव्हा मी खांबावर लटकलो होतो,
मला स्वतःच "सोडून दिले" असे ओरडताना दिसले का?
मी पुन्हा विचारतो, "मी स्वतःसाठी प्रार्थना केली का?"
सांग मला माझ्या लेकरा, तुला काय दिसते?

या वास्तवाकडे लक्ष दे. तू लपलेल्या सत्यांचा, राज्याच्या रहस्यांचा शोध घेत आहेस का, तर तुझ्यासमोर असलेल्या स्पष्ट आध्यात्मिक वास्तविकतांकडे दुर्लक्ष करत आहेस?

जेव्हा तू "आदर्श प्रार्थना" (मत्तय 6:9-13) वाचतोस, तेव्हा तुला स्वतःसाठी प्रार्थना करण्यास सांगितले आहे का? तू असा युक्तिवाद करशील की "आमची रोजची भाकर आज आम्हांला दे" (वचन 11) ही वैयक्तिक विनंती वाटते. पण, संदर्भानुसार, जर तू आधी राज्य शोधलेस तर अशा गोष्टींची चिंता करू नकोस असे तुला सांगितले आहे (मत्तय 6:25-34). आणि "आमची कर्जे आम्हांला माफ कर" (वचन 12); हे संपूर्णपणे इतरांना क्षमा करण्याबद्दल आहे, कारण मशीहाची क्षमा तुझ्यामध्ये प्रकट होते.

त्याच्या पुत्राच्या बलिदानामुळे Yahweh ची वचने आधीच "होय" आणि "असेच होवो" आहेत यावर तुझा खरोखर विश्वास आहे का (2 करिंथकरांस पत्र 1:20)? जर असेल, तर तुला दिलेल्या विश्वासामुळे तुझ्याजवळ आधीच जे आहे ते पुन्हा मागण्याचा आग्रह तू का धरतोस (लूक 17:6)?

नीतिमत्त्वाचा राजदंड हातात धरल्याची कल्पना कर. तो तुला तुझ्या हातात दिसतो का? आता कल्पना कर की, त्याकडे पाहत असतानाच तू ओरडतोस, "अब्बा, कृपया मला नीतिमत्त्वाचा राजदंड दे." तुझ्या अविश्वासाचा पश्चात्ताप कर! तू प्रार्थना करण्याआधीच Yahshua च्या मरणाने तुझ्या सर्व प्रार्थनांचे उत्तर दिले होते यावर विश्वास न ठेवल्याबद्दल पश्चात्ताप कर (स्तोत्रसंहिता 21:2).

जर असे असेल, तर प्रार्थना कशासाठी आहे? प्रार्थना हे संवाद आणि सहभागिता आहे जी पिता, पुत्र आणि आत्मा यांच्याशी आपले नाते घडवते आणि दृढ करते. पण, इथे भर देण्याचा उद्देश हा आहे की तुला हे लक्षात यावे की तुझ्या प्रार्थना खूप वेळा भौतिक क्षेत्रातील वैयक्तिक इच्छांवर केंद्रित असतात, जरी Yahshua ने म्हटले, "माझे राज्य या जगाचे नाही." (योहान 18:36)

यामुळे प्रार्थनेच्या उद्देशाबद्दल विचार करण्यासारखी एक महत्त्वाची गोष्ट आपल्यासमोर राहते. जर त्याचे राज्य या जगाचे नाही, तर आपण आपल्या प्रार्थना अशा प्रकारे नव्याने घडवल्या पाहिजेत की त्यातून "स्व"ची लेकरे नव्हे, तर प्रकाशाचे पुत्र किंवा कन्या म्हणून आपली खरी ओळख प्रतिबिंबित व्हावी. ते कसे दिसेल? तुझी खरी ओळख समजून घेणे अशा प्रार्थनांमधून अधिक चांगल्या प्रकारे व्यक्त होईल ज्यात खूप जास्त आभार आणि स्तुती असेल आणि खूप कमी "मला दे!" असेल.

असे काहीतरी कसे वाटते? "आमच्या स्वर्गातील पित्या, तुझे नाव पवित्र मानले जावो. तुझे राज्य येवो. तुझी इच्छा पूर्ण होवो. जशी स्वर्गात तशीच पृथ्वीवरही." होय, हे उघड सत्य आपल्या डोळ्यांसमोरच लपलेले आहे!