तुझी उभी दिशा कोणती?

प्रगती किंवा थांबलेपण, रूपांतर किंवा ऱ्हास; हे तुझ्यावर अवलंबून आहे. प्रिय जना, फसू नकोस; जरी तू ते जाणीवपूर्वक दाबून टाकण्याचा कल दाखवत असलास, तरी ते तुझ्या अवचेतन विचारक्षेत्रात असतेच. तुझ्या अवचेतनात काय आहे? बदल घडण्यासाठी कबुलीची गरज. तू प्रगती करून रूपांतरित होशील की थांबून ऱ्हास पावशील याच्याशी कबुलीचा संपूर्ण संबंध आहे.

Yahweh चा आत्मा (रूह) हा तो महान मनप्रेरक आहे जो तुला तुझी कबुली बाहेर आणण्याची प्रेरणा देईल, जी प्रथम तुझ्या "स्व"जवळ घडली पाहिजे. याला आपण संपूर्ण पारदर्शकता म्हणू या, ज्यात तू स्वतःपासून यापुढे काहीही लपवत नाहीस. दावीदाचा विचार कर; "मी माझे अपराध कबूल करतो, आणि माझे पाप सतत माझ्यासमोर आहे." (स्तोत्रसंहिता 51:3)

अर्थातच, तू सर्वसमर्थापासून काहीही लपवू शकत नाहीस, पण जर तू स्वतःशीच खोटे बोलत असशील, तर "एकमेकांपुढे आपली पापे कबूल करा, आणि एकमेकांसाठी प्रार्थना करा, जेणेकरून तुम्ही बरे व्हावे," (याकोबाचे पत्र 5:16) हे शक्य नाही. "जर आपण आपली पापे कबूल केली, तर तो विश्वासू आणि न्यायी आहे, आणि तो आपली पापे क्षमा करील, आणि आपल्याला सर्व अनीतीपासून शुद्ध करील." (1 योहानाचे पत्र 1:9)

कबुलीबद्दलची तुझी वृत्तीच तुला अडवील (तुझे मन अडखळेल) किंवा तुला मुक्त करील (तुझी आत्मिक कल्पनाशक्ती मोकळी करील). जर तू कबुलीला पवित्र आत्म्याची प्रेरणा मानलेस, जी तुला जुन्या विचारपद्धती मागे सोडण्यासाठी दिली आहे, तर कबुली ही एक सुंदर गोष्ट बनते. ती प्रगती आणि रूपांतर शक्य करते. आत्म्याने प्रेरित प्रत्येक कबुलीसोबत, समजुतीची एक नवी पातळी (मनाचे उघडलेले दरवाजे) उपलब्ध होते. यामुळे जिवाला बरे वाटते! पुन्हा, दावीदाचे ऐक; "हे Yahweh, माझ्यावर दया कर; माझा जीव बरा कर, कारण मी तुझ्याविरुद्ध पाप केले आहे." (स्तोत्रसंहिता 41:4)

याच्या उलट, तुझ्या अवचेतनाच्या खोलवर लपलेल्या अहंकाराने चालवलेली गोष्ट, थांबलेपण आणि ऱ्हास घेऊन येते. "मी इतका वाईट नाही. मी चांगल्या गोष्टी करतो. कोणीही परिपूर्ण नसतो!" ही मृत्यूची पाककृती आहे, जाणिवेच्या आणि अवचेतनाच्या मनाचा मृत्यू, जो Yahweh च्या आत्म्यापासून संपूर्णपणे रिकामा असलेला विचारजीवन आहे! जर मी माझ्या अंतःकरणातील पाप कबूल केले नसते, तर Yahweh ने ऐकले नसते. (स्तोत्रसंहिता 66:18)

यात चूक करू नकोस; जसजसा तू मशीहाच्या मनाच्या जवळ येतोस, तसतशी पापाची जाणीव आणि तुझी कबुली प्रत्येक शक्य मार्गाने अधिकाधिक अंतःकरणाला (मनाला) व्यथित करणारी बनते. "मी जितका चांगला होऊ शकतो तितका आहे," किंवा "मी शक्य तितका पवित्र आहे," हे शेवटी त्या असत्यांच्या रूपात ओळखले जातात जे ते खरोखर आहेत. Yahweh ने आज्ञापिलेल्या आत्मिक परिपूर्णतेपासून तुला दूर नेणारी तडजोड म्हणून त्यांचा त्याग केला जातो. "पवित्र व्हा कारण मी पवित्र आहे!" (1 पेत्राचे पत्र 1:16, लेवीय 11:44-45; 19:2; 20:7 वरून)

ही पवित्रता केवळ निर्बंधरहित कबुलीतूनच येऊ शकते. प्रिय जना, कबुली देत राहा. प्रगती करत राहा. रूपांतरित होत राहा.

"स्वामी, माझा विश्वास आहे; माझ्या अविश्वासाला मदत कर!" (मार्क 9:24) "नीतिमान माणसाची परिणामकारक, आवेशपूर्ण प्रार्थना खूप उपयोगी ठरते." (याकोबाचे पत्र 5:16) हीच तुझी उभी दिशा आहे!