संदेष्टे जाणत नाहीत

प्राचीन काळचे संदेष्टे एका समान वैशिष्ट्यात एकत्र येतात. ते सर्व Yahweh चे प्रवक्ते होते, विशिष्ट कार्यांसाठी बोलावलेले. Yahweh ने, जो आरंभापासून शेवट जाणतो, संदेष्ट्यांना विशिष्ट शब्द बोलण्याची प्रेरणा दिली, त्याच्या अंतःकरणाचे शब्द.

काही संदेष्टे आत होते, लोकांना आपल्यासोबत बाहेर येण्यास बोलावत होते; काही आधीच बाहेर होते, लोकांना बाहेर येण्यास बोलावत होते. समान वैशिष्ट्य हे होते की त्या सर्वांकडे Yahweh कडून विशिष्ट हेतूने आलेला संदेश होता; तो निवडलेल्या लोकांना जिथे ते होते तिथून जिथे त्यांना असायला हवे तिथे नेण्यासाठी होता. बरेचदा ते इशाऱ्याचे शब्द होते, लोकांना पश्चात्तापासाठी बोध करणारे. दुसऱ्या शब्दांत, त्यांनी लोकांना पापापासून दूर आणि नीतिमत्त्वाकडे, Yahweh कडे परत जाण्यास बोलावले.

संदेष्टे लोकांना इशारा देतात आणि नंतर लोकांना आठवण करून देतात की त्यांना इशारा दिला गेला होता. यामुळे कोणत्याही सबबीला जागा राहत नाही!

आदर्श संदेष्ट्याच्या पाचारणाचे मूर्तिमंत रूप मशीहा Yahshua च्या जीवनात आढळते. तो दुःखसहनाद्वारे परिपूर्ण झाला (इब्रीकरांस पत्र 5:8) आणि मरणापर्यंत आज्ञाधारक झाला (फिलिप्पैकरांस पत्र 2:8). तो पित्याच्या इच्छेशी संपूर्ण संरेखनात राहिला, नेहमी स्वतःचे टाकून देऊन. तो केवळ तेच करत असे जे त्याने आपल्या पित्याला करताना पाहिले (योहान 5:19) आणि केवळ तेच बोलत असे जे त्याने आपल्या पित्याला बोलताना ऐकले (योहान 12:49). यामुळे प्रत्येक शब्दाला परिपूर्ण स्पष्टता आणि हे संपूर्ण आश्वासन मिळाले की त्याने बोललेला प्रत्येक शब्द नेमके तेच घडवेल जे त्याच्या पित्याला हवे होते.

"तुला असे वाटते का की मी माझ्या पित्याला विनवू शकत नाही, आणि तो लगेच माझ्यासाठी बारा सैन्यांहून अधिक मलाखींना पाठवणार नाही? पण मग असे झाले तर पवित्र शास्त्र कसे पूर्ण होईल जे म्हणते की असेच घडायला हवे?" (मत्तय 26:53-54)

Yahshua साठी हे नक्कीच सोपे झाले असते. मात्र, परिपूर्ण संदेष्ट्याचे पाचारण हे स्व-साक्षात्काराच्या अगदी विरुद्ध आहे, स्व-पूर्तीच्या इच्छेच्या अगदी उलट. त्याने संरक्षणासाठी विनवणी केली नाही कारण तो आपल्या पित्याच्या इच्छेशिवाय काहीही बोलणार नव्हता किंवा करणार नव्हता. निष्पापतेची हीच कृती आहे, परिपूर्ण संदेष्टा!

आज, तुला एक किल्ली दिली जात आहे. मशीहा Yahshua हा संदेष्ट्याच्या परिपूर्णतेचा नमुना आहे. इतर सर्वांमध्ये एक समान गोष्ट आहे; ते अपूर्ण होते. आणि ते कधीही स्वतःला संदेष्टे म्हणवून घेणार नाहीत, प्रिय जना. त्या कामाबद्दल ते अत्यंत काळजीत असत, नेहमी मोजूनमापून, आणि कधीही आत्मविश्वासाने भरलेले नसत. ते कधीही स्वतःला पुरेसे समजत नसत, अत्यंत नम्र. त्यांच्यामध्ये एक शांत, नम्र आत्मा प्रबळ असे.

"मी त्याचे शब्द पोहोचवण्यास कसा काय समर्थ ठरू शकतो?" नम्रता हीच किल्ली आहे. ती Yahweh च्या शक्तीला चालना देते. तिला कधीही सोडू नकोस.

आज आपल्यामध्ये कोणते संदेष्टे आहेत? तू संदेष्टा आहेस का? किती स्वयंघोषित संदेष्टे प्रत्यक्षात मेंढरांना पित्याच्या इच्छेपासून दूर घेऊन जातात, त्याच्या आज्ञांविरुद्ध शिकवतात? किती जणांना त्याच्या आवाजापेक्षा त्यांचा आवाज तुला ऐकायला आवडेल? या खोट्या संदेष्ट्यांना Yahweh चा एक शब्द; "त्यांना तुमच्यामधून काढून टाकले जाईल." (अनुवाद 13:1-5)

पण धन्य आहेत तुझे डोळे कारण ते पाहतात, आणि तुझे कान कारण ते ऐकतात; कारण मी तुला खचित सांगतो की अनेक संदेष्ट्यांनी आणि नीतिमान माणसांनी जे तू पाहतोस ते पाहण्याची इच्छा केली, पण ते त्यांना दिसले नाही, आणि जे तू ऐकतोस ते ऐकण्याची इच्छा केली, पण ते त्यांना ऐकू आले नाही.(मत्तय 13:16-17)

प्रिय जना, नीट ऐक. आपण पृथ्वीच्या ज्ञात इतिहासाच्या शेवटच्या हंगामात आहोत. निश्चिंत राहा की "खोटा संदेष्टा" या पदवीखाली येणारेच मोठ्याने बोलणारे, गोंगाट करणारे आणि नक्कीच "स्व"आत्मविश्वासाने भरलेले असतील. ते "मी देवाचा संदेष्टा आहे!" असे जाहीर करण्यास त्यांना काहीही अडचण वाटणार नाही.

हेच, स्वतःच, तुझा आंतरिक धोक्याचा इशारा आहे, आणि तुझी आंतरिक खात्री आहे की त्यांच्याकडे लक्ष द्यायचे नाही. खऱ्या संदेष्ट्यांना कधीही स्वतःला संदेष्टे असल्याचे जाहीर करण्याची गरज भासत नाही. धन्य हो, कारण तुझे डोळे पाहतात आणि तुझे कान ऐकतात.