कधी कधी

कधी कधी मला खूप भीती वाटते, जणू मी क्षणात नाहीसा झालो तर कोणालाच माझी आठवण येणार नाही.
कधी कधी मी एका विरत चाललेल्या धाग्याला धरून राहतो, जणू उद्याचे सर्वोत्तम अजून न तुटलेल्या धाग्यासारखे आहे.
कधी कधी हे सर्व खोटे वाटते, जणू मी असे भासवत आहे की हा संपूर्ण प्रवास आधीच ठरलेला होता.
कधी कधी मी शांततेत एकटा बसतो, आणि त्या शांततेने माझ्या एकाकीपणाला प्रतिसाद द्यावा अशी आस धरतो.
कधी कधी मी गोंधळून जातो; जर आशेला काहीच आधार नाही, तर विश्वासाला आशेत आपला आधार का सापडतो?
कधी कधी मला राग येतो; जर विश्वास आणि आशेचा एकमेव पुरावा अदृश्य आहे, तर त्यांना काही आधार तरी कसा असू शकतो?
कधी कधी असे वाटते की मला इतक्या दुर्बलतेने निर्माण केले गेले हे क्रूर आहे; प्रेमाने असे का केले असावे, असा प्रश्न मला पडतो.

पण मानवा, तू सर्वशक्तिमानाला उलट उत्तर देणारा कोण आहेस? “घडलेली वस्तू घडवणाऱ्याला असे म्हणेल का, ‘तू मला असे का बनवलेस?’” कुंभाराला त्याच मातीच्या गोळ्यातून एक पात्र सन्मानासाठी व दुसरे अपमानासाठी बनवण्याचा अधिकार मातीवर नाही का? (रोमकरांस पत्र 9:20-21)

आपण एकत्र इतके काही शिकलो आहोत ज्याने अशा विचारांवर मात करण्यास आपल्याला मदत केली आहे. मग हे इथे, आत्ता का? अगदी साधेपणाने सांगायचे तर, हे तुला सांत्वन देण्यासाठी आहे. हे तुला कळवण्यासाठी आहे की इतका त्याग, आज्ञापालनाकडे इतके परिश्रम आणि त्याच्या प्रतिरूपात रूपांतरित होण्याची इतकी तळमळ केल्यानंतरही असे विचार अजूनही येत असतील तर तू निराश होऊ नयेस.

Yahshua ने स्वतः, त्याच्या संपूर्ण आज्ञापालनाच्या प्रवासाच्या शेवटी, आणि दिलेल्या सर्व अभिवचनांच्या आशेत खंबीरपणे उभे राहून, ओरडून म्हटले, “तू माझा त्याग का केलास?” (मत्तय 27:46) त्याचे संपूर्ण जीवन एक निष्पाप प्रवास होते, आणि शेवटी, त्यालाही संशय अनुभवावा लागला. राज्य त्याच्यामध्ये होते, आणि एका क्षणात ते त्याच्यापासून हिरावून घेतले गेले. का? कारण हे आवश्यक होते की तो आपल्यासारख्या प्रत्येक प्रकारे परीक्षिला जावा, तरीही निष्पाप राहावा (इब्रीकरांस पत्र 4:15). त्याच्या स्वतःच्या इच्छेतून मुक्त होण्याची ती त्याची अंतिम परीक्षा होती, आणि ती पूर्ण करण्यासाठी पित्याविषयी संशय घ्यावा लागला!

यानंतर, सर्व काही आता पूर्ण झाले आहे हे जाणून, पवित्र शास्त्र पूर्ण व्हावे म्हणून, Yahshua म्हणाला, “मला तहान लागली आहे!” तेथे आंबट द्राक्षारसाने भरलेले एक पात्र ठेवलेले होते; आणि त्यांनी एका स्पंजला आंबट द्राक्षारसात बुडवून एजोब झुडपावर ठेवून त्याच्या तोंडाला लावले. मग Yahshua ने तो आंबट द्राक्षारस घेतल्यावर म्हटले, “पूर्ण झाले!” आणि आपले मस्तक लववून त्याने आपला आत्मा सोडून दिला. (योहान 19:28-30) त्याला तुझ्या पात्रातील आंबट द्राक्षारस स्वतःच्या पात्रात स्वीकारावा लागला.

प्रिय जना, हे लक्षात ठेव, सेवक आपल्या धन्यापेक्षा मोठा नाही; जे त्याच्यासाठी आवश्यक होते तेच तुझ्यासाठीही आहे (योहान 15:20). जर कधी तुला आंबट द्राक्षारस मिळाला तर निराश होऊ नकोस; तुझे पुनरुत्थान जवळ आले आहे. हार मानू नकोस. मागे हटू नकोस. लवकरच तू गौरवात असशील.