तारणाचा प्याला

"मी तारणाचा प्याला घेईन, आणि हे Yahweh, मी तुझ्या नावाचा धावा करीन." (स्तोत्रसंहिता 116:13) प्याला, एक भांडे जे काहीतरी एकत्र धरून ठेवते, पण लाक्षणिकरीत्या, कशाचा तरी एक भाग. तारणाचा एक भाग; केवळ भागच का?

हे तारण म्हणजे काय? इब्रीमध्ये याचा अर्थ आहे सुटका, आरोग्य, मदत, तारणकारी आरोग्य, कल्याण आणि समृद्धी. तारणाची ग्रीक कल्पनाही तेच सुचवते: कल्याण, समृद्धी, सुटका, संरक्षण, आणि सुरक्षितता. यात लक्षणीयरीत्या गायब आहे तो शब्द म्हणजे विमोचन. तरीही, हा तारणाचा प्याला इतक्या वेळा चुकीचा समजला जातो आणि त्याचा खरा अर्थ विमोचनाशी इतक्या सहजतेने अदलाबदल केला जातो.

विमोचन, मात्र, दोन्ही भाषांत अगदी वेगळे चित्र रंगवते. विमोचन म्हणजे खंडणी भरून मिळालेली सुटका. तू स्वतःच्या प्रयत्नांनी, इच्छांनी किंवा क्षमतांनी त्याबद्दल काहीही करू शकत नाहीस. "मी तारणाचा प्याला घेईन" या घोषणेपेक्षा हे खरोखरच अगदी वेगळे चित्र आहे.

भाषेचा हा निष्काळजी गैरवापर एका कमकुवत (सैल वाळूसारख्या) सिद्धान्ताला पाठिंबा देतो, ज्यामुळे तो आचरणात आणणाऱ्यांसाठी अपरिहार्यपणे अस्मितेचे संकट निर्माण होते. कमकुवत सिद्धान्तामुळे अस्मितेचे प्रश्न कसे निर्माण होतात? चल, काय सांगितले जात आहे आणि ही चूक तू आपल्या आशा उभारलेल्या वालुकामय जमिनीला कशी हादरवते हे पाहूया. ही अस्थिरता त्या मनाची शकले करते जे विमोचनाची किंमत एकदाच आणि सर्वकाळासाठी भरली गेली या निश्चिततेशी, सतत बदलणाऱ्या बाह्य परिस्थितींमुळे उत्पन्न होणाऱ्या असुरक्षिततेचा मेळ घालू शकत नाही, ज्या सतत बलिदान मागताना दिसतात.

तू हे ऐकले आहेस; तू स्वतः हे म्हटले आहेस; "अरे, मी अमुक दिवशी तारला गेलो," किंवा "तू कधी तारला गेलास?" हा कमकुवत सिद्धान्त सुचवतो की तू आधीच "तारला गेला आहेस," पण मग "भीतीने व कंपाने आपले तारण साधून घ्या" (फिलिप्पैकरांस पत्र 2:12) यांसारख्या वचनांशी हे अशक्यरीत्या विसंगत ठरते. प्रिय जना, विभागलेले घर (विचारांची संपूर्णता) उभे राहू शकत नाही (मार्क 3:25). विभागलेल्या घराला अस्मितेचे प्रश्न असतात.

तुझ्या आत्मिक परिपक्वतेतील हा आणखी एक चौक आहे. तारणाचे "काय आणि केव्हा" हे तुझ्या मानसिक स्थैर्याशी आणि तुझ्या आत्मिक कणखरतेशी अगदी निगडित आहे. निष्काळजी कृपा नको, तर त्याऐवजी उग्र निष्ठा हवी.

हा प्याला म्हणजे तुझ्या विवेकात आत्मिक ज्ञान स्वीकारण्याची आणि उलगडण्याची बौद्धिक क्षमता; तुझ्या विचारांत ठेवलेली अलौकिक अंतःप्रज्ञेची वाटणी, एक सतत वाढत जाणारा भाग. पण, हे लक्षात ठेव की तो त्याच्यासाठी असलेल्या उग्र इच्छेतून वाढतो. "मी तारलो गेलो आहे" ही ती उग्र इच्छा नाही, प्रिय जना. "मी विमोचित झालो आहे आणि भीतीने व कंपाने माझे तारण साधत आहे" ही आहे!

पुढच्या वेळी जो कोणी तुला सांगेल की तो तारला गेला आहे, त्याला हा प्रश्न विचारून पाहा: "जर तू तारला गेला आहेस, तर याचा अर्थ तुझा भाग पूर्ण भरला आहे, तू निष्पापतेपर्यंत पोहोचला आहेस, बरोबर?" तारण म्हणजे नेमके हेच आहे; ते असे मन आहे जे यापुढे पाप करत नाही! एक तारलेले मन, एक परिपूर्ण मन, एक पवित्र मन, तारणाचा भरलेला प्याला! पण जो शेवटपर्यंत टिकून राहतो तोच तारला जाईल. (मत्तय 24:13)